"Bir yıl, bir gün gibi akıp gidiyor. Korkutucu derecede hızlı."
Özellikle bu aralar bunu fazlasıyla hissediyorum. Sürekli bir şeyleri bekleyerek, bir şeylere çabalayarak ve bir şeyleri erteleyerek yaşadığımız bu günlerde ara ara durup ne kadar çok zaman geçtiğini ya da belki ne kadar çok zaman 'kaybettiğimi' hissedip aniden panikliyorum. Sabırlı bir insan olmama rağmen beklemeyi istemiyorum bir anda. Küçük bir çocuk gibi şimdi istiyorum, şimdi istiyorum diye kavga etmek geliyor içimden. Ama zaman durmuyor. Şimdi ne kadar kısa bir sözcük, harf sayısından bağımsız. Şimdi ne kadar uzun bir sözcük, içinde kalabilene.
Dünyada bin kelimeden bin kat daha fazla kelimeye ihtiyaç var gibiydi. Lakin bir endişe kemiriyordu içini: Ya bu kelimeler zaten varsa ve o bilmiyorsa?