Okurken “Yeter artık bit, Nora sus artık!” derken buldum kendimi defalarca. Pişmanlıklar, hayatın ve kararların birbiriyle iç içe geçişini okuduk. Olabileceğimiz her versiyonumuz ile tanışsaydık nasıl olurdu? En iyi versiyonumuzda kalmakta ısrarcı olur muyduk?
Kitabı bitirmek için çok uğraştım, Noranın aptallığını gizlediği melankolisini takip edemedim. Kitabın ve yazarın sevenleri için güzel okumalar dilerim.
Belki de bastırdığım pişmanlıklarımı ve memnuniyetsizliğimi hatırlattığı için bir daha Noraya selam vermek için kitabı elime almayacağım. Bittiği için mutlu olduğum bir kitap.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.