Bazen vazgeçtiğimden vazgeçemiyorum, vazgeçerken vazgeçiyorum o sızıya takılıyorum. İçim acıdı diye yanlış yaptım sanıyordum, meğer doğruya yaklaşmıştım. Çünkü ben de uzun süre tutundum; Alıştığım için değil, gerçekten sevdiğim için. Ama bir yerini şunu fark ettim: sevmediğim kadar ayrıcalık de yormaya başladım. İçimde sessiz bir yer, “buraya kadar” dedi. Gitmek istemedim, ama kalmak da beni tüketti. Vazgeçtiğim gün, kaybettiğimi sandım; sonra yavaş yavaş okumak ki kurtarmak için geri yerleşmişim. Bırakın içim sızdı, hala bazı anılar içeride iz bırakıyor. Bu silmek istemiyorum, çünkü onları bana insan ayırıyor hatırlatıyor. Sevdim, bağlandım, değerleri verdim ve gittiğimi de öğrendim. Şimdi geriye dönüp bakmadan şunu söylüyorum: vazgeçmek bazen kaçış değil, kendimi kurtarışımdı. Acı vardı, ama o acının içinden büyümüştüm.
#vazgeçmek#kendinikurtarmak
#içyolculuk #duygular
#özgürlükk