•“Bir türlü akıllanmadı, vazgeçmedi güneşe ulaşma çabasından.”
Bu kitap ve Pınar Kür ile tanışma hikayemin, kendisini yitirdikten sonra olması çok üzücü olsa da bu kalemle daha da vakit kaybetmeden tanışabildiğim için mutluyum. Doğru zaman şimdi olmalı ki, küçük bir sahafta karşıma çıktı. Öykü okumayı oldukça seven biri olarak bu kitabı da çok severek okudum. İçinde beş tane öykü barındıran kitap; akıcı diliyle bizi beş farklı yaşama, farklı hayatların gözlemine ve evlerine konuk ediyor. Özellikle okuduğum üç hikayenin -Yaz Gecelerinde Keman, Bir Ayrılık Şarkısı, Bir Deli Ağaç- beni ayrı bir etkilediğini söylemeliyim. Yormayan, altını bol bol çizdiğim cümlelerle doluydu ve ben yazarın dilini çok sevdim. Aynı zamanda, sayesinde Türk edebiyatı okumayı da ne çok özlediğimi hatırladım. Bundan sonra diğer kitaplarını okumayı heyecanla bekliyorum. Kendisi ve kalemiyle hala tanışmadıysanız belki sizin için de doğru zaman gelmiş olabilir. Diğer hikayelerde buluşabilmek dileğiyle.
•”Yıllar var uğraşıyor güneşe tırmanacağım diye. Çevresini saran duvarları yeneceğini sanıyor. Deli bir ağaç bu. Deli bir ağaca bakıyorum gün boyu.”
•
•”Bir yandan da göğsünde yüreğinin gittikçe büyüdüğünü, büyüdüğünü ama ne denli büyürse büyüsün adama duyduğu sevgiyi sığdırmaya bir türlü yetmediğini duyuyordu.”
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.