Benim için okuması oldukça zor; zaman zaman bıraktığım, sonra tekrar tekrar başına döndüğüm bir kitaptı. Ama sonunda bitirdim!
Roman ilk bakışta karanlık ve estetik bir hikâye gibi dursa da, aslında ahlak, güzellik, zaman ve insanın kendisiyle yüzleşmesi üzerine sert bir sorgulama niteliğinde. Kitaptaki asıl mesele “lanetli bir portre” değil; asıl mesele insanın kendi seçimleri.
Betimlemeler yer yer ağır ama bilinçli. Oscar Wilde sanki okuyucuyu özellikle zorlamak, onu sınamak ister gibi yazmış. Kitap boyunca zihnimde hep aynı soru dönüp durdu:
“Ben olsam ne yapardım?”
Bu yönüyle roman, okuyucuyu sessiz bırakmıyor; aksine sürekli içsel bir hesaplaşmaya zorluyor.
Kısaca benim yorumum şu:
Bu kitap “kötülüğün hikâyesi” değil, yüzleşmemenin hikâyesi. Dorian’ı asıl çürüten yaptığı şeyler değil; yaptığı şeylerin kendisiyle ilgisi olmadığını sanması.
Okuyacak olanlara tavsiyem, kitabı sakin ve berrak bir zihinle okumaları. Aksi hâlde benim gibi uzun bir zamana yayıp, büyük aralar vererek bitirmek zorunda kalabilirsiniz.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.