Bu maket, benim için bir mimari çalışmadan çok daha fazlası.
Nasıl ki yapmak nasip oldu, gitmeyi de Rabbim nasip etsin diye edilen bir duanın şekle bürünmüş hâli. Taşında hasret var, kubbesinde gözyaşı; sabrım, bekleyişim, sevgim, hüznüm, hasretim, vuslatım ve hiç sönmeyen umudum…
On dört ay boyunca her parçası, “bir gün” diye başlayan bir iç konuşmayı taşıdı. Bir gün secdeye varmak, bir gün taşına dokunmak, bir gün gözyaşımı orada bırakmak için. Bu maket, vuslatın henüz gerçekleşmemiş hâli; hasretimin, duamın ve umudumun sessiz dili. Rabbim, bakmayı nasip ettiği gibi varmayı da nasip etsin.
Emine Alacalı
·
1 +1'leme
·2.673 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.