Bir zamanlar bir Atsız varmış...
Bir zamanlar bir Atsız varmış…
Bu şahane kitabı nasıl bu kadar ötelemişim, gerçekten hayret ediyorum. Yine geç okuduğum için kendime kızdım ama nihayet okudum. Ve iyi ki okudum.
Atsız’ın kalemi son derece kuvvetli. Edebî doyuma ulaştığınızı yalnızca zihninizde değil, hayata ve hatta ilişkilerinize yansıyan bir etkide hissediyorsunuz.
Atsız’ın Ruh Adam’ı, metaforlarla örülmüş psikolojik–ideolojik bir romandır. Roman, muhteşem bir Uygur masalıyla başlar; ardından şimdiki zamana döner. Zamanlar, mekânlar ve mistik karakterler arasında geçişler yapar. Bu kırılmalar okuru yalnızca bir hikâyenin değil, bir ruh hâlinin içine çeker.
Aslında anlatılan, ana karakter Selim Pusat’ın iç kavgasıdır.
Selim Pusat, disiplinli bir asker olmasına rağmen ruhen parçalanmıştır. Ülkü, görev ve ahlak ile arzu, tutku ve bireysel istek arasında sıkışır. Roman boyunca zaman kırılır; geçmişle bugün, bilinçle bilinçaltı iç içe geçer. Bu da Selim’in tek bir kimlik değil, bölünmüş bir ruh taşıdığını gösterir.
Atsız bu romanda şunu söyler:
İnsan en çok dış düşmanla değil, kendi nefsiyle yenilir.
Ruh Adam bir aşk romanı değildir;
bir vicdan, irade ve kimlik hesaplaşmasıdır.
Roman bittiğinde okur şunu hisseder:
Kendinle barışamazsan, hiçbir yere ait olamazsın.
Peki romanda aşk yok mu ?
Olmaz mı hem de Atsız tarzında.
Hani derler ya, Nazım gibi sevseydik bunun adı aşk olurdu; ama Atsız gibi seviyoruz, bunun adı yangın.
Kitapta aşkın nasıl bir yangına dönüştüğü açıkça hissedilir; Atsız’ın kendi aşkı da satır aralarından ortaya çıkar.
Beni derinden etkileyen “Geri Gelen Mektup” ve “Mecbur Seveceksin” şiirleri oldu. Özellikle Geri Gelen Mektup’taki şu dizeler enfes:
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden;
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu…
Bir diğer dikkatimi çeken unsur ise Atsız’ın tasavvufî birikimi oldu. Kitapta tasavvufa dair pek çok göndermeye yer vermesi, romana ayrı bir derinlik katmış. Bu yönü ayrıca hoşuma gitti.
Eee, ne diyelim…
Okuyalım efendim, okuyalım.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.