Halka açık kütüphaneme hoşgeldinizzz
" Hayatımın akışını düşündüğümde aldatılmış ve tuzağa düşürülmüş gibi hissediyorum, sanki biri bana ilahi bir şaka yapmış, sanki hayatımı yanlış bir melodiyle dans ederek geçirmişim gibi."
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde insan bir süre ne hissettiğini tam söyleyemez.
Nietzsche bu kitapta kurallara sığmayan biri. Tanrısı yok, umuda mesafeli.
Hatta bir yerde şöyle diyor:
“Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır.”
Bu cümleyi okuduğumda durdum, düşündüm bir süre. Ama beni asıl etkileyen, kitabın ilerleyen kısımlarında düşüncesinin değiştiği yer oldu:
"Kendi alevlerinizde yanmaya hazır olmalısınız.
Önce kül olmadan kendinizi nasıl yenileyebilirsiniz?"
Bu, öyle okunup geçilecek bir aforizma değil. İnsanı içine alıyor.Sindirmek gerekiyor ki DÖNÜŞTÜRÜCÜ etkisini hissedesiniz.
Kitabı kapattığımda bir süre öylece kaldım.
Ne hissettiğimi tam adlandıramadım.
Normalde bir kitabı bitirmem bu kadar uzun sürmez ama bazı cümleler vardı ki birkaç kez okuyup durmak zorunda kaldım.
Hatta kendime şunu sordum:
Bir insan nasıl bu kadar anlamlı, bu kadar düşündürücü cümleler kurabilir?
Bazı kitaplar cevap vermez.
Ama insanın içini sessizce yeniden düzenler, bir şeyleri değiştirir, dönüştürür kişiyi. Bu da onlardan biri.
BU KİTAP HÂLÂ BENDE BİTMEDİ DİYEBİLİRİM. Genel cerrahi stajıma eşlik eden, uzun süre etkisinden çıkamadığım ve belli ki çıkamayacağım canım "Nietzsche Ağladığında" mükemmel ötesiydin.
10/10️
23.01.26
Okurken altını çizdiğim ve unutmak istemediğim cümleleri de yazayım ki dönüp dönüp buradan bakabileyim
"Cinsellik topuklarımızı kemiren bir fahişedir! Bir parça etten yoksun kalınca bir parça ruh için yalvarmayı ne de güzel bilir."
" 'Acının ödülü büyümedir diyorsunuz yani...'
Nietzsche onun sözünü kesti. ' Hayır, sadece büyüme değil. Güçtür aynı zamanda.' "
" Yirmi yaşımdan beri kırk yaşındayım aslında! "
" O zaman sana Goethe'nin sözlerini hatırlatayım - ' Adam ol ve beni takip etme... kendini takip et! Kendini!'
Pek çok genç erkek Werther' in kendini örnek alıp intihar ettiği için o cümleyi kitabın ikinci baskısına eklediğini biliyor muydun?"
" Bütün hayatımı tüketiyor. Şimdide yaşayamıyorum. Geçmişte ya da hiç olmayacak bir gelecekte yaşıyorum."
Dr. Breuer:
" Artık kendimi kandırmanın bir anlamı yok. Seanslarımızda iki hasta var ve bu ikisinin içinde daha acil olan vaka BENİM."
Nietzsche' nin Salome' ye yazdığı mektupta:
" Keşke benim gözümde kendini yüceltebilsen de seni aşağılamak zorunda kalmasam."
"Benim bu acınası şeylerle ne alakam olabilir? Anla lütfen, benim gözümde yücelmeni istiyorum senden, kendini küçültmeni değil. Seni affedebileceğim o varlığı sende göremezsem seni nasıl affedebilirim ki?"
"Dünyayı ben yaratmadım Lou, keşke ben yaratsaydım - o zaman aramızda olanların tüm suçunu üstlenebilirdim."
"Zaman kırılamaz; o bizim en ağır yükümüzdür. Ve önümüzdeki en büyük iddia da o yüke rağmen yaşamaktır."
" Ah, seni kim benden daha iyi anlayabilir ki? Bazen hayattaki en yalnız insan olduğumu düşünürüm. Ama bunun başkalarının varlığıyla hiçbir ilgisi yoktur - aslında beni yalnızlığımdan koparıp da gerçek anlamda eşlik etmeyenlerden nefret ederim."
"Aktif unutma diye bir şey olabilir mi acaba - bir şeyi önemsiz olduğu için değil, çok önemli olduğu için unutmak yani ?"
" Çok acayip bir cümleyi not aldım:
'Arzulananı değil, arzunun kendisini sevmek.' Bir diğeri de şu: 'Güvenli yaşamak tehlikelidir. "
"Ben, insan ölüm düşüncesine ' katlanmalı" ya da onunla ' uzlaşmalı' demiyorum. Bu hayata ihanettir! Benim sana vereceğim ders şu: DOĞRU ZAMANDA ÖL!"
" Sen hayatını yaşadın mı? Yoksa hayat mı seni yaşadı? Hayatını seçtin mi? Yoksa o mu seni seçti?"
" Zaman açgözlüdür. Zaman çiğneyip yutar - ve geriye hiçbir şey vermez. Sana biçilen hayatı yaşadığını söylemen ne fena! Özgürlüğü, tüm tehlikelere rağmen, hiç aramadan ölümle karşı karşıya kalman ne fena!"
" Çocuk yapmak için önce kendin olmalısın. Yoksa hayvani ihtiyaçlardan ötürü, yalnızlıktan ya da kendindeki delilikleri yamamak için çocuk istersin. Senin bir ebeveyn olarak görevin kendinden bir tane daha, bir başka Josef daha üretmek değil, daha yükseğini yaratmak. Bir yaratıcı üretmelisin."
" Evlilik hapishane değil, daha yüksek bir şeyin tohumlarının ekildiği bahçe olmalı. Belki de evliliği kurtarmanın tek yolu, ondan vazgeçmektir."
"Lou Salome olsa böyle söylerdi. Nasıl demiş bakayım: Asla başkalarının zaaflarının kölesi olmayacağını söylemişti galiba"
" Kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak diğer kişi yalnızlığa karşı sadece bir kalkan görevi görür. İnsan herhangi bir izleyici olmadan da bir şahin gibi yaşayabilirse bir başkasına aşkla bakabilir ancak o zaman diğerinin varlığının gelişmesini umursar. Dolayısıyla insan bir evlilikten vazgeçemiyorsa o evlilik kaderine terk edilmiştir."
·
54 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.