Ian McEwan'ın 'Kefaret' isimli kitabını çok sevmedim. Bunun birkaç nedeni var.
Birincisi kurguyu sevmedim. Briony'nin çocukken birinin üzerine bir suç atması ve bunun yüzünden o kişinin cezaevine girmesi, sonra savaşa gitmesi ve savaşta ölmesi. Çocuk yaşta yaptığı bu hata yüzünden vicdan azabı çeken bir çocuğun büyüme hikayesi , sonunda yaptığının kefaretini bir kitap yazarak ve mutlu son yazarak ödemesi falan.... Bu hikaye bana çarpıcı gelmedi. Briony aslında bir "kefaret" ödemiyor; sadece vicdanını rahatlatmak için bir kurgu uyduruyor.
Yazarın anlatımı bazen çok şiirsel, bazen aşırı sıkıcı ve bıktırıcı. Stabil bir anlatımı yok ve bu da yazarı değerlendirmeyi zorlaştırıyor.
İkinci bölümde savaş sahneleri bıktırıcı, anlatım bıktırıcı, olaylar bıktırıcı .
Son bölümde yaşlı Briony' nin anlattıkları deli saçması. Ne şimdi, noldu ? Okurun vicdanına seslenecek hiçbirşey yok finalde. Marshaller 90 yaşına kadar yaşamış ve mutlu, Leon ve ailesi mutlu, Briony 80 yaşına gelmiş ve ünlü bir yazar, amacına ulaşmış . Yani kitap boyunca öfke objesi olmuş insanların hiçbirinin kötü bir hayat sürmemesi ve bedel ödememesi , sadece mağdurların bedel ödemesi okuru rahatsız ediyor bence. Mağdurlar sevilmeden ölüyor, yaşayamıyor ve sesini bile duyuramadan siliniyorlar. Fail ve çevresi ise hayatına devam ediyor. Bu okuru yalnız bırakıyor. Okuru sarsmıyor bence. Ben kitabın yapısını da, kurguyu da , finali de sevmedim. Acımasız buldum kitabı. Beni hiçbir anlamda tatmin etmedi . Sevenlerden özür diliyorum...
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.