Vatan Şairi
Namık Kemal’den okuduğum ikinci kitaptı. Tanzimat dönemine ait bir tiyatro eseri olması ve kendi döneminde birçok kez sahnelenmiş olması, eseri benim için daha da anlamlı kıldı. Dört perdeden oluşan bu oyunda karakterlerin şiirsel dili oldukça belirgin. Okurken sahneler gözünüzün önünde canlanıyor; olay akışı sıcak, samimi ve sürükleyici bir şekilde ilerliyor.
Vatan sevgisi, alıntılarla birlikte çok güçlü ve vurgulu biçimde ele alınmış. Bu yönüyle Namık Kemal’in Tanzimat döneminde neden “Vatan Şairi” unvanını aldığını bu eserde derinden hissettim. Okudukça bu unvanın boşuna verilmediğini anlıyor insan. Gerçekten etkileyici bir eser; hayran kaldım.
Yazarın, tiyatroya dair kaleme aldığı yazılarda bu türü diğer edebî türlerden ayrıcalıklı görmesi ve tiyatronun toplumsal fayda açısından daha etkili olduğuna inanması, eserin ruhuna açıkça yansımış. Tatlı ve masum bir aşk hikâyesi etrafında şekillenen bu kahramanlık anlatısı, aynı zamanda Türk kadınının cesaretini ve kararlılığını da güçlü bir biçimde ortaya koyuyor.
Bir edebiyat mezunu olarak şu küçük bilgiyi de eklemek isterim: Oyun, sahnelendiği dönemde halkı galeyana getirdiği gerekçesiyle büyük yankı uyandırmış; bu sebeple Namık Kemal Magosa’ya sürgüne gönderilmiştir. Bu da benden, sevgili okurlarıma küçük ama anlamlı bir not olsun.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.