Anna Karenina’yı okurken ona empati kurmamak neredeyse imkânsız. Onun duygusal yalnızlığını, sevilme ihtiyacını ve içinde bulunduğu çıkmazı anlamak mümkün. Kitap boyunca Anna’nın yaşadıklarını okur olarak içerden görürüz; bu da onu anlamamızı kolaylaştırır. Ancak anlamak, her zaman onaylamak anlamına gelmez.Anna’nın yaptığı bazı seçimleri, özellikle hayatındaki sorumlulukları ve düzeni terk etmesini doğru bulmadım. Gerçek hayatta böyle bir davranışın ciddi sonuçları olduğunu, sadece kişinin kendisini değil çevresindekileri de derinden etkilediğini düşünüyorum. Bu nedenle Anna’yı duygusal olarak anlayabilsem de, attığı adımları haklı bulmakta zorlandım.Tolstoy’un başarısı da tam olarak burada ortaya çıkıyor: Okuru, hem bir karaktere yakınlaştırıyor hem de onu sorgulamaya zorluyor. Anna’yı ne tamamen suçlayabiliyorum ne de tamamen savunabiliyorum. Bu ikilem, kitabın bende bıraktığı en güçlü etki oldu. Anna Karenina, bana insanların iç dünyalarını anlamanın mümkün olduğunu ama her davranışın kabul edilmek zorunda olmadığını gösterdi.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.