Ogün'e göre insanlar ikiye ayrılıyor. Gece insanları ve gündüz insanları. Gündüz insanları; düzenin içinde var olmaya çalışan, güneşle uyanan güneş batınca uyuyan, çalışan, uyum sağlayan ama görünmez kalan insanlar. Bomboş bir hayatları var. Pazar kahvaltıları olabilir ancak tabii o da üst düzey yöneticilerse ya da evlilerse. Gece insanları; hayatın tadını çıkaran, her anın zevkine varan insanlar. Evet onlar için çalışmak zorunluluk ama geri kalan her şey mümkün.
Ogün gece insanı mı gündüz insanı mı derseniz, aslında her ikisi de diyebiliriz. Kitap zaten üç bölümden oluşuyor. Gece İnsanları, Gündüz İnsanları ve O Gün başlığı altında. Ogün ilk kısımda gündüz insanları arasında. Bir plazada çalışıyor, insanlara uyum sağlıyor ama insanlar tarafından görülmüyor. Ta ki işine son verilene kadar. İkinci kısımda ise gece insanları arasına giriyor. İşinden kovulduktan sonra Eliza'nın peşine takılması ile başlıyor bu serüven ve Eliza'yı bir nevi kaybedene kadar da devam ediyor.
Son bölüm olan O Gün kısmında ise biz Ogün'ün neden bu gece-gündüz insanları ayrımını yaptığını, neden hiçbir zaman rüya göremediğini öğreniyoruz. Kitap okunması kolay değil ancak içinde altını çizmekten geri duramayacağınız satırlar da barındırıyor. Yer yer Ogün'ü anlamaya çalışıyor ve bazen de size dokunan cümlelere denk geliyorsunuz. Son kısma kadar ya biz ne okuyoruz da diyebilirsiniz çünkü asıl çözülme kısmı O Gün bölümünde saklı. Kitabın kapağını kapattığınızda yapboz tamamlanmış ve siz resmin tamamını görmüş oluyorsunuz.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.