Bugün elimde sadece bir roman yok; bir milletin yeniden doğuş sancısı, bir şehrin suskun çığlığı ve o karanlığı yırtıp atan mavi bir umut var: Onur Can Ekinci’den Şehr-i Esaret.
Arka kapağı okurken bile boğazınız düğümleniyor... "Bazen bir şehir konuşmayı bırakır" diyor yazar. İstanbul'un işgal altında olduğu, korkunun her omuza bir yük gibi bindiği ama kimsenin nefes almaktan vazgeçmediği o puslu günlere gidiyoruz. İnsanların içinden "Vatan teslim edilemez" diye dua ettiği, perdelerin ardında saklı bir umudun büyüdüğü zamanlar...
Bu kitap, o büyük fırtına kopmadan önceki sessizliğin romanı. Bir yanda esaretin ağırlığı altında ezilen İstanbul, diğer yanda "Ya İstiklal Ya Ölüm!" diyecek o iradenin, Mustafa Kemal'in tarih sahnesine çıkışı... Yazar bizi o suskun bekleyişten alıp, Samsun ufkunda doğan güneşe, Milli Mücadele'nin ateşine taşıyor. Okurken o dönemin çaresizliğini değil, o çaresizliğin içinden filizlenen inancı iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Gelelim bir okur olarak "Keşke" dediğim, o eleştirel gözlüğümü taktığım kısımlara...
Kitabın o milli ve manevi atmosferi, o tarihi ağırlığı muazzam verilmiş. Ancak bir okur olarak, bu büyük tarihi anlatının içinde kurgusal karakterlerin bireysel hikayelerinin biraz daha derinleştirilmesini isterdim. Mustafa Kemal Paşa ve Milli Mücadele süreci çok güçlü işlenmiş, evet; ama o dönemin "sıradan" insanının, sokaktaki esnafın ya da pencereden bakan kadının kişisel dramına, aşkına veya küçük dünyasına biraz daha fazla odaklansaydık, o "esaret" hissini daha içeriden ve daha sarsıcı yaşayabilirdik. Bazen tarih anlatımı, roman kurgusunun bir adım önüne geçmiş gibi hissettim.
Sonuç Olarak;
Şehr-i Esaret, yakın tarihimize, Milli Mücadele ruhuna ve Atamıza duyduğumuz o vefa borcuna bir selam niteliğinde. Onur Can Ekinci, o suskunluğun içindeki çığlığı duymamızı sağlamış. Tarihi roman sevenlerin ve "O günler unutulmasın" diyenlerin kütüphanesinde bulunması gereken bir eser.
Peki, size tüyleri diken diken eden bir soru... O günlerde İstanbul'da yaşasaydınız, o korku ve sessizlik içinde umudunuzu nasıl korurdunuz? Neye tutunurdunuz?
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.