Nur
@Hope_stars
Öğrenci/ Yazar
Ankara
2000
273 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
“Kaç yaşındasın, şu anda ne yapıyorsun, neler düşünüyorsun, neleri düşlüyorsun, aklın nerede, kalbin kimde ve nasıl bilmiyorum. Seni tanımıyorum ama kırıkların olduğunu biliyorum. Saçlarında değil de kalbinde. İyi olmadığını ama iyi gibi davrandığını biliyorum. Hıçkırıkları yutup oluşan o yumru ile gülmeye çalıştığını biliyorum.Tüm bunlara rağmen savaştığını da biliyorum.
Savaşın kolay, gecelerin yıldızlı olsun.”
Reklam
Celil, hepsine dikkatle baktı ve bu konuda daha fazla bir şey söylemenin faydasız olacağını anladı. İçinden, 'başka bir yol denemeliyim' diye geçirdi. Bunun için bu kalabalıkta vakit kaybetmektense daha sessiz bir yerde olmaya ihtiyacı vardı. Gördüklerini anlamaktan ve gerçeği bilmekten uzaklaşarak kendi yalanlarına inanmak isteyenlerle vaktini geçirmek istemiyordu.
Selam benim sıradan olanla yetinmeyip, zihninin sınırlarını yepyeni evrenlerde zorlamaya bayılan güzel kitap ailem!
Bugün size ne her şeyin kusursuz olduğu bir ütopya ne de karanlığa boğulmuş bir distopya ile geldim. Bugün, yazarın kendi tabiriyle bir "Allotopya"nın, yani tüm kurallarıyla baştan aşağı "başka" olan bir dünyanın kapılarını aralıyoruz: Bilal Ünal'ın kaleminden Astan.
Kitabın kapağını açtığınız an, bildiğiniz tüm kavramları; zamanı, inançları, isimleri ve coğrafyayı kapının dışında bırakmanız gerekiyor. Çünkü Esera adlı puslu bir şehirde, yazarın ilmek ilmek sıfırdan yarattığı bir evrendeyiz. Başkarakterimiz Astan'ın çalıştığı inşaatta bulduğu tuhaf, altın yaldızlı bir eşya ile başlayan hikaye, bizi sadece fiziksel bir koşturmacanın içine değil, aynı zamanda ciddi bir toplumsal uyanışın tam ortasına bırakıyor.
Özellikle hikayedeki direniş figürü ve halkı uyandırmaya çalışan o gizemli karakterin felsefesi, aklın katı sınırlarıyla kalbin sezgileri arasındaki o kadim çatışmayı harika bir şekilde işliyor. Yazarın çevirmen geçmişinden gelen o kelime işçiliği ve edebiyat bilgisi, metne inanılmaz masalsı ama bir o kadar da derin bir tat katmış.
Gelelim bir okur olarak "Keşke" dediğim, o eleştirel gözlüğümü taktığım kısımlara...
Sıfırdan bir dünya yaratmak muazzam bir yetenek ama bir okur olarak bu dünyaya adım atmak başlarda beni biraz zorladı. Yazar, yarattığı bu muazzam evrenin kurallarını, yeni kavramları ve işleyişi bize aktarmak isterken, kitabın ilk bölümlerinde hikayenin doğal akışı biraz sekteye uğramış. Bilgi aktarımı, bazen karakterlerin anlık duygularını ve maceranın temposunu gölgede bırakıyor. "Keşke bu dünya inşası, okurun üzerine yoğun bir şekilde verilmek yerine olay örgüsünün içine daha yavaş, daha yedirilerek sunulsaydı" demeden edemiyorsunuz.
İnsan hem anlaşılmak ister, hem en çok kendini saklar.
Hem sevilmek ister, hem sevildiğinde kaçar.
Hem var olmak ister, hem görünür olmaktan korkar.
Reklam