Selam benim gökyüzüne bakmayı seven, kalbinde yıldızlar taşıyan güzel kitap ailem!
Bugün elime aldığımda isminin şiirselliğiyle beni tavlayan, sayfalarını çevirdiğimde ise duyguların sel olup aktığı bir kitapla geldim: Mehmet Ali Çelik’ten, Gece Kitaplığı etiketiyle çıkan: Yıldızlar Kayınca Nereye Düşer.
Bazen bir roman okursunuz ama içinde kurgudan çok, bir dostun sizinle dertleşmesini bulursunuz ya... İşte bu kitap tam olarak o hissi veriyor. Roman türünde olsa da, yazarın dili o kadar naif ve şiirsel ki, satırların arasında bir olay örgüsünden ziyade, derin bir içsel yolculuğa çıkıyorsunuz.
Mehmet Ali Çelik, aşkı, ayrılığı, hüznü ve en çok da "kayıp gidenlerin" ardında bıraktığı o boşluğu çok zarif kelimelerle anlatmış. Sanki yazar karşınızda oturmuş, "Yalnız değilsin, düşen her yıldızın, kırılan her kalbin bir sebebi var" diyor. Özellikle melankolik havaları seven, altını çizeceği bolca cümle arayan okurlar için birebir.
Gelelim bir okur olarak "Keşke" dediğim, eleştirel gözle baktığım kısımlara...
Kitabın o duygu yoğunluğunu ve edebi dilini sevsem de, bir noktadan sonra kurgunun, duyguların biraz gölgesinde kaldığını hissettim. Hüzün ve içsel monologlar o kadar baskın ki, hikayenin temposu zaman zaman yavaşlıyor. Karakterlerin eylemlerinden çok hislerine odaklanıyoruz. Aralara biraz daha fazla olay örgüsü, biraz daha dinamik çatışmalar serpiştirilseydi, kitabın ritmi çok daha sürükleyici olabilirdi. Duygular şelale gibi akıyor ama bazen okur olarak o yoğunluğun içinden çıkıp biraz nefes alacak, hikayeyi ilerletecek somut adımlar aradım.
Sonuç Olarak;
Yıldızlar Kayınca Nereye Düşer, aksiyondan ziyade duygu odaklı romanları sevenler, "bana beni anlatan cümleler lazım" diyenler ve Gece Kitaplığı'nın o özgün çizgisini takip edenler için şans verilesi bir eser.
Peki, sizce yıldızlar kayınca nereye düşer? Bir dileğin gerçekleşmesi midir, yoksa bir veda mıdır? Yorumlarda o naif hislerinizi bekliyorum!
Yıldızınızın hep parladığı günler dilerim!
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.