Sebahattin Ali çok yalın bir anlatım ve dille; Toplum içinde “sıradan” görünen bir insanın, iç dünyasında ne kadar derin ve yoğun duygular taşıyabileceğini fark ettiriyor. Raif Efendi’yi okurken insan ister istemez kendinden bir parça buluyor. Anlatılan duygularda kendine yer ediniyor.