Merhaba dostlar
Çıkmasını dört gözle beklediğim ve bitmesin diye yavaş yavaş okudugum kitabımı artık bitirdim ya da o mu beni bitirdi demeliyim bilemedim .Dağıldım..Ben 20 yaşımdan beri böyle aşk acısı çekmedim. Evet o yaşımda çektim, aynen böyle dağılmıştım. Ne biçim şey bu aşk? Insan duyduğu şarkıya, gittigi bir yere ,aldığı bir kokuya nasıl bu kadar üzülebilir?
Tıpkı Umut gibi ..Hem öyle bitirir ki adamı, feleğini şaşarsın.
Umut ta Elif e taa çocukken aşık olmuş .Ama ne aşk. Ömür boyu başka hiç kimseyi sevmemiş o kalp ,başkasına o gözle bakamamış hiç o gözler .
Ama bir insan kaç kere terk edilir ? Kaç kere bıçaklanır aynı yerinden ? Ben sana söyleyim güzel kardeşim , Eğer izin verirsen defalarca kırarlar o sırça kalbini ,eline verirler ...Ama her halükarda insan karar veremiyor buna ,çünkü aşk hesap işi degil nasip işi .Yaşanması gerekenler varsa yaşanacak,entek olamıyorsun.
Umut adını bile başka isimlerden duymak istemedigi için, ikinci adı Tahir 'in kullanarak yeni bir dünya kuruyor kendine .Ama Elif gelip bir kez daha yıkıyor kumdan kalesini .
Vay be dedim ,böyle sevilmek nasıl bir şey acaba?Ve hep neden? Neden ? Sorusunu sordum durdum.Anladım nedeni ama burda söylemem. Okuyup görün walla .Niye ben tek başıma bu kadar dağıtayım ki ? Okuyun beraber dağılalım. Hem kitaba özel playlist bile yaptık arkadaşlarla. Onla birlikte okursunuz. Yaraya tuz basmış oluruz ..
Kitapla ve aşkla kalın dostlar ..
Zaten O Şarkıyı Ben Sana YazmadımOrkun Galolar