Zamanı hissetmek...1000Kitap
Yıkık bir amfitiyatro, kimsesiz bir kız çocuğu ve onu olduğu gibi kabul eden insanlar. Momo, sessiz bir yerden, sade bir varoluştan konuşuyor sanki bu kitapta. Konuşmaktan çok dinleyen bir çocukla tanıştım açıkçası. Dinlerken, dağınık duyguları yerli yerine oturtan bir dinleyiş. Kavga edeni barıştıran, susanı konuşturan, acele edeni yavaşlatan bir dinleyiş bu. Kitabı okuyanlar şunu anlamıştır. Bu hikâyede güç, hızda değil dikkatte ve anda kalabilmekte.
Momo kimseyi düzeltmiyor, kimseye yol göstermiyor. Sadece orada. Ve bu "orada olma" hâli çevresindekilerin hayatında bir karşılık buluyor. Çünkü insan bazen çözülmek için öğütlere değil, gerçekten dinlenmeye ihtiyaç duyar. Bugün en çok eksikliğini çektiğimiz şey de budur belki. Telefonu masaya bırakan, acele etmeyen, empati yeteneği gelişmiş, karşısındakini "bitirilmesi gereken bir cümle" gibi görmeyen insanlar...
Kitabı okumaya devam ettikçe zamanın insanın elinden nasıl yavaş yavaş çekilip alındığını fark edersiniz. Daha verimli yaşamak, daha çok yetişmek, daha düzenli olmak… Bütün bu iyi niyetli çabaların içinde bir şey eksik ama, "yaşamanın kendisi." Momo, burada bize şunu düşündürüyor. Hayatın bir yarış değil, bir durak olduğunu. Hayat, yetişilecek bir şey değil kalınacak bir yer. Yaşanması gereken bir yer olduğunu.
Zamanın ölçülen değil, hissedilen bir şey olduğunu anlatıyor kitap bize. Kalbin temposuna kulak verilmediğinde zaman birikir sanılır, ama içten içe tükenir. Belki de bu yüzden Momo, yetişkinliğe teslim olmuş insanların yavaş yavaş kayboluşunun hikâyesidir. Zaman kaybolmaz. Biz onu fark etmeden başkalarına bırakırız. Ve bazen yaşamak, tam da buna razı gelmemeyi seçmektir. Düzgün çarpmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır. Böyle insanlara, bizim için çok değerli olan o zamanı neden verelim...
Momo bir çocuk kitabı gibi yazılmış ama yetişkinler için acımasızca dürüst bir kitap bana göre. Birçok yerde çocuk gerçekliğini göz önünde bulundurup ustaca kaleme almış yazar. Her yaştan insanın sıkılmadan okuyabileceği bir eser. Bütün ebeveynlerin önce kendileri okuyup sonra çocuklarına okutmalarını şiddetle tavsiye ediyorum.
Kitaplar şifanız olsun. Keyifli okumalar.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.