Tijan Sila & Saraybosna Radyosu
"Arkadaşlarımın kalpleri, savaş yüzünden bu balta girmemiş ormanda narin tohumların filizlenemeyeceği kadar yabanileşmişti."
"Bosna'da annem ile babamın nesline "köklerinden koparılmış" ya da "sökülüp atılmış"deniyor. Ama benim neslimin lakabı yok, biz unutulanlar."
Yıl 1992, yer Saraybosna. Savaş başladığında henüz 10 yaşında olan Tijan o günleri ve Almanya'ya kaçış süreçlerini anlatıyor. Bizzat Çocuk Tijan'ın dilinden okuyoruz o günleri.
Tek derdi Saraybosna Radyosu'ndan müzik dinlemek isteyen Tijan'ın ailesinin yaşadıklarını, arkadaşları ile hayatta kalmak için verdikleri mücadelelerini okudukça aklıma şu an aynı Tijan gibi olan Gazze'deki çocuklar geldi. Sanki hepsi bir olmuş savaşı anlatıyorlar gibi hissettim. Savaş ile birlikte açlık ve soğukta baş gösterince insanlar haklı olarak insanlıktan çıkıyor.En yakın arkadaşlar, komşular birbirine düşman oluyor. Çocuklar özellikle çocuk olmadan birer büyük oluyorlar ve bilmedikleri ülkelere kaçmak zorunda kalıyorlar. Hepsinin nedeni ise yaşamak. Bilmedikleri bir yerde bir sığıntı gibi yaşamak. Tabii yaşamak denirse buna.
Çocukların ölmediği, insanların kardeş olabildikleri, insanlıktan çıkmadığımız güzel yarınlar görmek dileğiyle...
Kitapla ve sevgiyle kalın...
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.