Bizzat sektörden biri tarafından yapılmış nefis bir sektör eleştirisi.
Okurken bayıldım çünkü yazarlığa hobi dolaylarında bir ilgim vardı ve bir kitap yazmak yeterince zor ve yoran bir süreçken, kitabı yayımlatma kısmının belirsizliği insanı bitiriyor. Üstelik başarılı olsanız bile internetteki ilgi bağımlıları yüzünden bir daha asla özgürce hareket edemeyeceksiniz.
Kitaptaki tüm (çok ciddiyim tüm) twitter eleştirilerine sonuna kadar katılıyorum. Her şeyi bildiğini sanan ama sadece iyi konuşan cahil bir topluluk, cahil olduğunu herkesin bildiği bir topluluktan daha tehlikelidir. Gerçi bizim ülkemiz için twitter bu kadar öneme sahip mi emin değilim. Ama hangi uygulamada olursa olsun insanların sadece kendini pazarladıkları kadarını görebildiğimizi, bunun da onlar hakkında hüküm vermemize asla yetmeyeceğinin farkındalığına ermeliyiz.
Vurgulamak istediğim diğer bir kısım da dijital ayak izi. Ana karakter linçlenirken yaptığı her yorumun, attığı her fotoğrafın incelenmesi internetteki hayatısızların korkunçluğunu anlatmaya yetmez. Gençken en sevmediğim şey bir yazarı arattığımda karşıma hiçbir şey çıkmamasıydı. Ama büyüyüp de linç kültürüyle tanışınca dijital varlığımızın büyük bir tehdit olduğunu fark ettim.
Kitapta okurken bile Amerika'nın çeşitlilik ve kapsayıcılık olayının sadece yeni bir linç kültürüne ön ayak olduğunun, gerçek dünyada ise hiçbir anlam ifade etmediğini görmek beni hiç şaşırtmadı. Son dönemlerde gerçeklerin değil, en iyi anlatanın (ağlayananın) dinlendiğini hepimiz biliyoruz.
Çok uzattım ama ilk defa "eğer kitabım sevilseydi ve ünlü bir yazar olsaydım neler olurdu?" sorusuna, kitabı sevilmiş ve ünlü bir yazar olmuş birinden detaylı bir cevap alabiliyoruz. Yazar kalemini kanıtlamış biri olarak, düz bir şekilde olacakları anlatmak yerine sektörle hiç ilgisi olmayan birinin bile anlayabileceği şekilde metne aktarmış.
Düzenlemeden atacağım. Çok uzun bir inceleme olmuş, geriye dönüp bakınca çok üşendim
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.