Boşanmanın İronik Uzlaşı Zorunluluğuaile evlilik boşanma
Boşanma oranlarının hızla arttığı günümüzde, ebeveyn ayrılığının çocuklar üzerindeki etkilerini hem aileler hem de yasa koyucular için bilimsel bir çerçeveye oturtan yol gösterici bir çalışma. Aslında kitap, geniş bir derleme makalesi niteliğinde, zengin bir kaynakçaya dayanıyor. Ancak kaynakların çoğunlukla 90’lı yıllarda ve ABD’de yapılan araştırmalardan oluşması, iletişimin ve sosyal yapının hızla değiştiği son 30 yılı düşününce, revizyon ihtiyacı hissettiriyor. Yine de kitabın ana teması olan "boşanma sonrası çocukların girdiği stres" gerçeği, zamandan ve mekândan bağımsız bir geçerlilik.
Kitaptan çıkardığım en pratik ve hayati sonuç; boşanmanın aslında iki yetişkin arasındaki ilişkinin bitmesi değil, sadece şekil değiştirmesi olduğu ve bunun ebeveynler tarafından anlaşılması gerekliliğidir. Ebeveynlik söz konusu olduğunda, tarafların kişisel çatışmaları ve öfkeleri bir kenara bırakıp, çocuğun ihtiyacı olan ilgi, sevgi ve disiplin gibi konularda ironik bir şekilde "uzlaşmak" zorunda olmaları kitabın en can alıcı noktasını oluşturuyor. Çocuğun mutluluğu için sorunlu bir evliliği sürdürmeye zorlanmak ne kadar yanlışsa, çocuk üzerindeki etkileri hesaba katmadan, aile koşullarını kökten değiştirecek bir boşanma kararı vermek de aynı derecede hatalı görünüyor.
Sonuç olarak bu kitap, boşanma sürecini ve sonrasını çocuk odaklı bir bakış açısıyla yönetmek isteyen herkes için kıymetli araştırma bulguları sunuyor. Özellikle boşanma sonrasında nelere dikkat edilirse bu sürecin sorunsuz atlatılabileceği konusundaki bilgilendirmeler, bir ebeveyn olarak benim için de en aydınlatıcı kısımlar oldu. Çocukların bu değişim sürecine uyumunu sağlamak ve süreci en az hasarla atlatmak isteyen her ebeveyn için faydalı bir kitap.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.