Spoiler.
Kitap aynı evin iki farklı sahibini anlatıyor. 1948’de Filistinli aile evden çıkarılıyor, aynı ev Yahudi göçmenlere veriliyor. 1967’de Beşir kapıyı çalıyor, Dalia açıyor. Sonrası: konuşmalar, karşılaşmalar, uzaklaşmalar. İkisi de kendi acısını ve haklılığını taşıyor. Empati var, diyalog var ama temel sorun çözülmüyor. Limon ağacı ölüyor, yerine yenisi dikiliyor – sembolik ama pratikte değişen pek bir şey yok. Ne mutlu son, ne büyük trajedi. Sadece devam eden gerçeklik: kırılgan bağlar, güven sorunları, araya giren olaylar. İsrail-Filistin meselesini romantize etmeden, bireyler üzerinden görmek istiyorsan oku. Naif umut da vermiyor, tam pes etme de. Olanı olduğu gibi koyuyor önüne. Gerçekçi bir bakış arıyorsan tam isabet.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.