Hamnet, Shakespeare’in en büyük oyununun arkasındaki 'görünmez' acının romanı.
Kitap iki koldan ilerliyor: Bir yanda Agnes’in geçmişi ve bu ailenin kuruluşu, diğer yanda ise küçük Hamnet’in yavaş yavaş hayattan kopuşu... Ben kitabın ortalarındayken fark ettim ki, bu çocuk aslında William Shakespeare’in ölen oğluymuş. Ama yazar Shakespeare’a ismiyle değil, ondan ‘’koca’’, ‘’baba’’ ya da ‘’Latince öğretmeni’’ olarak bahsediyor ve bize edebiyat tarihinin dev ismiyle değil; evladı ölürken yanında olamayan, suçluluk duygusuyla kıvranan sıradan bir adamı gösteriyor.
Hamnet’in kaybı ile Agnes’in gözünden bir annenin acısını bu kayıpla nasıl başa çıktığını görüyoruz. Hamnet’in ölmesiyle Agnes’in zihnindeki düşünceler onu hayatta tutma çabaları, onu her yerde araması hissetmesi öyle ince ince işlenmiş ki kendimi o yas sürecinde buldum. O kaybı kalbimden gözlerimden akan yaşlara kadar hissettiriyor sayfalar. Agnes’in oğlunun kaybıyla nasıl başa çıktığını, yüzünde hep ondan bir parça taşıyan ikiz kardeşi Judith’in kardeşiyle vakit geçirdikleri yerde onu arayışı, kayıpla açılan boşluğu doldurmaksızın bütün ailenin Hamnet’i aradığını görüyoruz. Onu gerçekten öldürmeye hiçliğe gömmeye korkuyorlar gibi asla tamamen öldürmüyorlar. Kitabın finalinde ise babası Shakespeare’ın yazdığı tiyatroda oğlu yaşasın diye kendini öldürdüğü onun yerine kendini feda ettiğini görüyoruz.
Bu kitap, bir kaybın ardından nasıl 'hayatta kalınamadığını' anlatıyor. Eğer gerçek edebiyatın ruhunuza dokunmasını istiyorsanız, Hamnet’e mutlaka bir şans verin.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.