Kötülük Tohumları İnceleme
---SPOILER----
Kitabın konusu psikolojik açıdan son derece güçlü ve zekice kurgulanmış. Sınırlı bir zaman dilimi içinde, birlikte hareket etmek zorunda kalan karakterlerin hem birbirleriyle hem de kendi iç dünyalarıyla yaşadıkları çatışmaları okumak oldukça güzeldi.
Ancak konu bu kadar güçlü olmasına rağmen Izabel benim için okuma deneyimini ciddi şekilde zorlaştırdı. Izabel’in bakış açısından yazılan bölümlerde sürekli aynı düşüncelerin tekrarlandığını görmek bir süre sonra beni fazlasıyla bunalttı . Kendini sürekli sorgulaması, “buraya ait miyim?”, “yetersiz miyim?” gibi soruları defalarca yinelemesi okurken beni çok bunalttı. Beni asıl şaşırtan nokta normalde her şeyi fazlasıyla dramatize eden Izabel’in, hayatındaki en travmatik gerçeklerden birini inanılmaz bir hızla atlatıp anında atlatması. Doğurduğu bir çocuğun varlığı gibi son derece sarsıcı bir gerçeği ilk kez dillendiren bir karakterden, odadan çıktıktan sonra bununla yüzleşmesini, bölümler boyunca bunu düşünmesini, fiziksel ya da psikolojik bir etkisini görmeyi beklerdim.Benzer bir tutarsızlık Fredrik sahnelerinde de göze çarpıyor. Aylar sonra, zor bela bulunan ve sorgu için oraya gelen Fredrik’i kenara çekip “neden benimle konuşmuyorsun?”, “bana neden soğuksun?” gibi sorular sorması, içinde bulundukları duruma tamamen uyumsuz. Ortada tehtid ve görev varken Izabel’in bu kadar kişisel ve çocukça bir noktada takılı kalması karakteri daha da zayıflatıyor. Izabel’in Victor’a dair tepkileri de benzer şekilde tutarsız. Victor’ın birlik için her şeyi yapabilecek biri olduğunu bilmesine rağmen, Niklas’ın eski sevgilisini öldürdüğünü öğrendiği anda “Bu benim tanıdığım Victor değil” noktasına gelmesi bana kitabı okurken yeter artık dedirtti.
Sonuç olarak, Izabel’in sürekli kendine odaklanan, olayların ciddiyetini göz ardı eden ve en ağır gerçekleri bile hızla geçiştiren tavrı kitabı benim açımdan okuması çok zor bir hale getirdi ve seride en beğenmediğim kitap yaptı.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.