Kitap fantastik bir kurgu gibi başlasa da ben yine payıma düşeni aldım sanırım. Ve bana şunu düşündürdü: İnsan en çok kendine zincir vuruyor ve o zincir kırılmadan hiçbir yol gerçekten açılmıyor. Ve özgürlük, başkasıyla yan yana durabilme cesareti kadar, insanın kendi karanlığına bakabilmesiyle mümkün oluyor.