Teyzeler ve Maymunlar, figür anlatıcının ağır bastığı 14 öyküden oluşuyor. Çoğunlukla baba-kız, anne-kız, karı-koca ilişkilerinde kadının yalnızlığını; imgelerle aktarmayı tercih ediyor. Aynı tavır, farklı içeriklerde de varlığını sürdürüyor. Öykülerin tamamında dış dünya, bir dekor görevi üstleniyor. Bazı öykülerin küçük bölümlerinde yer alan gereksiz detayları bir tarafa bırakırsam bu dekoratif bakışı son derece başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Zira dış dünya, kişilerin iç dünyalarını tahlil etmek adına işlevseldi. Konu ne olursa olsun duygu dünyasında travmalar belirgindi. Kullanılan imgeler, iç dünyaya odaklanmak gibi unsurları göz önünde bulundurarak metinlerin birazcık daha yoğun olmasını arzu ederdim. Yazarın hemen her öyküsünde yoruma açık alanın hacimce fazlalığı, maalesef neden-sonuç ilişkisinin açıkça sunulmasına kurban gitti. Teyzeler ve Maymunlar öyküsündeki iç sesi ve imgeyi maharetle kullanan bir yazardan -şişmanlık, diş ağrısı, vücudun çeşitli uzuvlarının kullanımı vb. unsurları da eklemem gerek- anlaşılma kaygısına düşmeden yorum gücünü sekteye uğratacak hamlelerden uzak durmasını beklerdim. Son birkaç öyküyü kitabın geneli için biraz zayıf bulduğumu ekleyeyim. Üretimlerimiz, yaşantımızla ilgili bazı ipuçları verir. Bu kitapta bazı unsurların bu anlamda çok belirgin olduğunu hissettim. Bunun, yaratıcı bakışı baltaladığını düşünüyorum. Yorum yapma fırsatı tanıyan, bunda başarıya ulaşamasa da nihayetinde bütün anahtarları okurun ellerine tutuşturan, pek ağır sayılmayacak imgelerle bezeli, duygu yönü ön planda olan öyküleri sevenlere önerebilirim.