Çok iç parçalayıcı ama bir o kadar da müthiş bir roman, güzel bir hikaye. Yazarın dili o kadar sade, akıcı ki gerçekten eğer vaktiniz varsa bir çırpıda sonuna kadar bitirmek isteyeceğiniz, sonunu devamlı merak edeceğiniz, sürükleyici, sıkmayan bir roman. Eski Türkçe'den kelimelerle ziyadesiyle de zenginleşmiş, dilin ufuklarını geliştirmiş, açmış, bir kelime ile birden fazla mananın açılımı olan güzide kelimeler mevcut. Tabi bunlar o dönemde günlük hayatta kullanılan kelimelerdi ama şimdilerde kullanılmadığı için daha fazla değer kazanıyor gibi. Aslında güzel, yararlı olanlarını da kullanmak lazım diye düşünüyorum. Bu ayrı bir konu.
İçeriğe gelirsek, benim fazladan anlatacağım bir şey yok, yazar zaten ustalığını, maharetini konuşturmuş. Öyle bir dille yazmış ki, sanki düz yazıda şiir yazmış gibi. Çok şiirsel bir anlatımı var, içinden kendinizden bir parça bulabileceğiniz çok güzel anlatımlar, duygu tasvirleri var. Kendi kendinize diyorsunuz ki, sanki ben de bu duyguları hissediyorum, yaşadım veya yaşıyorum, ama belki tüm hissi kapsar şekilde bu kelimelerle, bu kadar manasının içini doldurarak anlatamazdınız. En azından ben böyle hissettim ve duygu düşünce bağlamında yazarı kendime çok yakın buldum. Gerçekten Sabahattin Ali ülkemizin yetiştirdiği iyi yazarlardan biri. Eğer aşk hikayelerini seviyorsanız ve insanın iç dünyasındaki duygulara meraklıysanız mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.