Kitabın adının “Ateşpare” oluşunu pek sevmedim. Aşkın’ın “Ateş’ten bir parça anlamında mı söylüyorsun Ateşpare'yi?” gibi bir soru sorması... Benim okurken aklımdan geçen şeyi dile getirmişti ve bunu yapması hoşuma gitti. Genel olarak Aşkın’la birçok konuda benzer düşündüğümü fark ettim. Bir erkeğin kadını “koruması” gerektiği fikrine ben de katılmıyorum; her aklı başında yetişkin birey kendini koruyabilmeli. Dahası kararlar alınırken kadınların da birey olduğu unutulmamalı. İlişkide erkeğin söylediği ne kadar önemliyse, kadının söylediği de o kadar önemli olmalı.
Bu noktada, kadınlardan beklediğim bazı duruşları Aşkın’da görmek güzeldi (Seri katil kısmını elbette kastetmiyorum.). Görünmez değiliz, yok sayılacak ya da aşağılanacak da değiliz ve Aşkın’ın verdiği tepkiler bunu yeterince iyi gösteriyor. Ateş karakterini ise sevemedim. Takıntılı seven erkek tipi romantize edilmemeli. Aşkın’a zarar vermiyor gibi görünmesi, sevme şeklinin doğru olduğu anlamına gelmez. Önce “ben” diyebilen iki insan bir araya geldiğinde gerçek anlamda “biz” olabilir; bizi biz yapan şey, ben ve senin sağlıklı bir şekilde birleşebilmesidir.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.