Yazar Fornier eşinin ölümünden sonraki hayatından kesitler veriyor bu otobiyografik eserde. Yazarın ölen karısı Sylvie yakını göremeyen ama uzağı çok iyi gören biriymiş. Bunu öğrenince kitapta en sevdiğim cümle şu oldu:
" Sanırım benimle gurur duyuyordu. Arkadaşları için bana kitaplarımı imzalatıyordu. Madem uzağı iyi görüyor hala gurur duyuyor olmasını isterdim."