Sonunda şükür, Martin Eden bitti.
Tam 500 sayfa sadece bir adamın dergiye şiir ve hikaye göndermesini okuduğuma inanamıyorum.
Aşırı vasat bir hikâye, tahmin edilebilen klişelerle dolu. 50 sayfada anlatılabilecek bir konunun 500 sayfada işlenmesi eserin çok sıkıcı hale gelmesine neden oldu.
Okuyan insanı geliştirecek, ona bir şeyler katacak bir felsefesi bulunmuyor. Ve hiç gerçekçi hissettirmeyen bir son.