SEFİLLER
Bir yandan Fransız tarihi ve kültürü, diğer yandan ise aşk romanı olan bu eşsiz eseri iki ayrı kitap olarak değerlendirmek istiyorum. Mesaj amaçlı yazılan kısmıyla başlamak düşünüyorum.
Fransız İhtilali’nin topluma etkisini görürken, neden Fransız İhtilali yapılması gerektiğini de hissediyoruz bu bölümde. Yazar, bizlere ülkede para olmasına rağmen kendi halkını aç bırakan hükümeti, aç olanın halinden anlamayan tokları, soğuk bilmeyen insanlarla soğuktan ölen insanların nasıl da aynı şehirde yaşadığını çarpıcı bir şekilde anlatıyor.
Ve bunu kitabın diğer bölümüyle yani aşk romanı kısmındaki her biri ayrı insan ama aynı kaderi paylaşan insanların hikâyelerini anlatarak yapıyor. Yazar yer yer akışa müdahale edip hikâyeyi kesiyor. Bu her ne kadar okuyucunun meraklı anlarına düşen gölge gibi bir müdahale olsa da, yazılma amacı düşününce bu müdahaleye hak vermemek mümkün değil.
Jean Valjean karakteri kendimize şu soruyu sorduruyor:
“Kişiyi hırsızlığa, suça iten şey kendi hırsı mıdır? Yoksa haksız dağıtılmış nimetler kişiyi buna zorlar mı? “
Fantine karakteri ise şunu düşündürüyor bizlere:
“Bir anne, çocuğu için kendinden ne kadar vazgeçebilir?”
Roman boyunca şu iki soru sizinle satırlarda geziyor:
“Bir insan ne kadar değişebilir, hatta değişebilir mi? “
“Siyasi olaylar bir toplumu ne kadar derinden sarsabilir? “
Bunlar ve bunun gibi birçok derin soruyla yüzleşirken, Fransa ve tarihiyle ilgili birçok şey öğreniyorsunuz bu kitaptan.
Tesadüflere her seferinde şaşırıp donakalırken, bir de bu denli harikulade yazılmış bir kitaba öylesine güzel yakışan finale de gözleriniz açık bir şekilde baka kalıyorsunuz.
Benim açımdan okunması ağır, okumasından da ağır olarak yürekte taşıması zor olan Sefiller, herkes tarafından, özellikle de siyasi güce sahip olanlar tarafından okunması ve düşünülmesi gereken; bir benzeri bir daha yazılamayacak bir eser olmuş. Victor Hugo’nun kendisinden sonra yaklaşık 200 yıldır hâlâ okunması da bunun kanıtı niteliğindedir.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.