Bir ve ikinci kitapları 1 yıl arayla okudum ve başta isteksizdim çünkü sonunu biliyordum ama o kadar güzeldi ki.. ben ağlamayı sevmem hatta kitaplara, filmlere, dizilere ağlamam ve ölümler de etkilemez beni. Belki çok yakınım ölürse bir iki gün ağlarım sonra tekrar hayatım kendiliğinden devam eder ama bu kitaba ağladım hemde çok ağladım. Tabiki sadece sonuna ağladım ama yaklaşık 3 saat boyunca duraksayarak okudum ve 3 saat boyunca ağlamam hiç bitmedi. Eftal'in ölümü, Tugay'ın mahkeme sahnesi, ölümü, bıraktığı mektup... hepsinin altında gözyaşı ve okuduğum saat var. Bütün kitabı sarı kalemle çizmiştim ama son 100 sayfasında renkler öyle bi gitti ki... renkler vardı gülfem() neyse öyle yani... giray'a, nida'ya, sinan'a, marco, javier, gamze, red, helen'e o kadar üzülüyorum ki.. çünkü onlar arkada kaldı ve ben arkada kalma hissini çok iyi bilirim. Neyse görüşürüz yazım hataları vb. İçin kusura bakmayın lütfen gözümün önünü göremiyorum da bişey yazacaktım da ne olduğunu unuttum 8 saattir kitap okuyorum çünkü. Görüşürüz
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.