"Kimse bir adayı terk edemez; ada fındık kabuğunda bir evrendir, orada yıldızlar karların altındaki çimenlerde uyur."
Norveç`in kuzeyindeki bir adada yaşayan ve tüm evrenleri bu ada olan bir ailenin 15 yıllık hikayesi Görülmeyenler. Bir yanıyla adanın kendi hikayesi. Çünkü kişiler gelip geçerken ve bazen adadan, bazen dünyadan göçerken adanın içindeki mücadele hep baki. Çocuk, genç, yaşlı, misafir hiç farketmeksizin adadaki herkes o mücadelenin bir parçası.
Kitapta bu ailenin gündelik hayat pratiklerini takip ediyoruz, tıpkı bir belgesel izler gibi. Denizle, fırtınalarla baş etmelerinin yanı sıra patates ekmek, süt satın almak gibi küçük şeylerin bile ada halkı için ne büyük güçlüklerle gerçekleştiğini gözler önüne seriyor kitap. Bir belgesel olsa hiç bir eksik kalmadan tüm ada hayatını içselleştirmiş olurduk, ancak roman için bu detaylar biraz fazla geldi bana. Detaylı gözlemlerin yanı sıra kişilerin iç dünyalarına daha fazla dahil olmak isterdim, örneğin Hans ve Maria`nın düşledikleri başka bir yaşamın ne olduğuna.
2017 yılında Man Booker Uluslarası Ödülü`nün kısa listesinde yer alan bu kitabın çok kolay bir okuma deneyimi sunduğunu söyleyemem. Ailenin ve adanın hikayesini takip etmek, yalnızlıklarına şahit olmak iç bunaltıcı bir hal bıraktı bende. Belki de gerçekliğim o olmadığı ve anlamlandıramadığım için. Öte yandan dünyanın gerçekliğinden bu kadar kopuk olmak ve böylesi kendi içine dönük bir hayat yaşamak hakikaten mümkün mü sorusu zihnimde dönüp durdu.
"Bütün bunlar babasının ölümüyle ilgili. Adanın yaşamasıyla."
Aslında tüm kitap bunun için yazılmış diye düşünüyorum. Adanın yaşaması ve kendi hikayesini anlatması için.
Deniz Canefe çevirisiyle
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.