Derin ve muhteşem bir felsefe kitabı. Aynı zamanda bir deneme.
Yazarın asıl amacı daha önce hiç düşünmediğimiz konularda zihnimizi açmak. Muhteşem bir düşündürme ve dili kullanma gücü var. Aynı zamanda psikolog kimliğini de kitabında yer yer konuşturuyor.
Kitabın en başında kendisinden bahsetmiş ve beni en etkileyen cümlesini satıra dökmüş. “Anladım… Yalnızlıktan, sevgisizlikten ölünebileceğini.”
Evlerimiz, kutu gibi , odaların isimleri bile bize bir şeyler dayatmak için.
Hainler var bir de, dönekler, cehennemin en dibindekiler.
Yazar, zaaflarımızı cennet ve cehennem gibi konulardan nemalanarak işlemiş. Aslında bilindik konular üzerinden günlük hayattaki alışkanlıklarımızı incelemiş.
Kendisiyle hesaplaşmak isteyen herkes bu derin kitaba göz atmalı. İyi okumalar.
Okuduğum en iyi düşünce kitaplarından biri.
“Yaratılış sona ermiş değil. Belki de evren kendi üzerine yıkılacak ve ondan sonra her şey yeniden başlayacak.”(S.232)