Azalya ’yı bitirdiğimde uzun süre kitabı kapatıp başka bir şeye geçemedim. Kitaptaki pek çok karaktere ve kötü biten sona çok üzüldüm, çok kızdım.
Özellikle Muhsin ve Nergis, Aquilla ve Pegasso karakterlerine çok kızdım. Belki kötü değillerdi ama yaptıkları şeylerle her şeyi daha da zorlaştırdılar. Onlara kızarken bile içten içe üzülüyorsunuz. Yanlış yerde durmuş, yanlış kararlar vermiş ve bunu fark ettiklerinde artık çok geç kalmışlardı...
Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri yazarın dili oldu. Anlatım çok akıcı ama aynı zamanda çok duygulu. Bölümler ne çok uzun ne çok kısa. Ayrıca iki farklı hikâye arasında yapılan geçişler gerçekten çok başarılı. Kopukluk hissi yaratmıyor.
Kitap keşke güzel bitseydi. Mutlu bir sonu çok isterdim. Ama yazar bizi rahatlatmayı seçmemiş. Sevgi bazen yetmiyor. İyi niyet her şeyi kurtarmıyor. Ve geç kalınan duyguların bedeli ağır oluyor.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.