Okuma eyleminin okur üzerinde bıraktığı kimi eksiklikleri hissediyorum, her bir sayfasını okurken. Bu eksiklikleri nasıl tamamlayabilirim diye düşündükçe daha da eksiliyor, kendi içimden kaçıp manaya sığınıyorum. Sığındığım noktada tamamlanıyorum eksiklikleri heybemden bırakıp.
Her bir denemesinde ayrı bir duraksayıp zihnimde yolculuğa çıkıyorum. Çıktığım yolculuktan dönüp şiirsel anlatımın içinde kayboluyorum. Sanki bir düzyazı değil de şiir okuyormuşum gibi bir tat hissediyorum dimağımda.
Hani şiirin o son cümlesinde hissedilen yetim kalmışlık duygusu var ya denemenin son noktasında o duyguya tutuluyorum.
Tatlı bir izlenim bıraktı üzerimde. Bir kadının tasvirinden tut ki bir doğanın sıcacık atmosferinde terden sırılsıklam olmuş gibi. Sonra kitaplara ve okumaya dair bir deneme okurken kendimi sorguluyorum. Ben kitap okuyorum ama nasıl okuyorum, ne gibi hislere bürünüyorum.
Cümlelerinin birçoğunun altlarını çizerek okuduğum Eksik Parça'nın içinden çıkıp reel dünyaya döndüğümde silkelenip kendime geliyorum.
Dokuz adet kısa denemelerden oluşan Eksik Parça sıkmadan, boğmadan, tamamiyle şiirsel bir dille anlatıyor, anlatmak istediklerini.
Böylesi huzur veren kitapları okudukça daha da okuyasım geliyor.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.