Fatma Aliye’nin Refet romanı, ailesinin ilgisizliği ve desteğinden yoksun bir ortamda büyüyen genç bir kadının, tüm bu eksikliğe rağmen kendi yolunu açma çabasını anlatır. Refet’in karşılaştığı zorluklar yalnızca yoksulluktan ibaret değildir; arkasında durmayan bir aile, onun mücadelesini daha da ağırlaştırır.
Buna rağmen Refet, hayata küsmek yerine çalışmayı, öğrenmeyi ve ayakta kalmayı seçer. Kimliğinden ve onurundan ödün vermeden ilerlemesi, romanın en güçlü yanıdır. Fatma Aliye, bu hikâye aracılığıyla kadının eğitim ve emekle var olabileceğini bize gösterir.
Refet, destek görmeden de başarıya ulaşılabileceğini; fakat bunun ne kadar ağır bir bedeli olduğunu hatırlatan, güçlü bir romandır.