Bazen bir yolculuk planlamazsınız, o sizi bulur... Ya da en azından bu kitapta öyle oluyor
Bugün biraz karışık hislerle bitirdiğim bir kitaptan, Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü’nden bahsetmek istiyorum
Hikaye aslında çok merak uyandırıcı başlıyor: Uzun süredir görüşmediği bir arkadaşıyla buluşan baş karakterimiz, onun kanser olduğunu öğreniyor ve arkadaşı, iyileşmesinin tek anahtarının Himalayalar’daki bir tapınakta bulunan gizemli bir el yazması olduğuna inanıyor ve ondan bu el yazmasını gidip almasını istiyor. Aslında hikaye tam olarak göründüğü gibi değil, sadece baş karakterimiz başlangıçta öyle sanıyor... Spoiler olmasın diye susuyorumm! Arkadaşının bu umuduna kayıtsız kalamayan baş karakterimiz de elinde yarın için bir uçak biletiyle, kimseye haber bile veremeden kendini bir anda Himalayalar’da buluyor
Kulağa ne kadar merak uyandırıcı geliyor değil mi?
Aslında kitabın dili akıcı ve çok kolay okunuyor ama dürüst olmam gerekirse kurgunun ilerleyişi beni biraz yordu O tapınağa ulaşmak için gidilen 4-5 günlük yol sanki hiç bitmeyecekmiş gibi hissettirdi; Kendimi “Hadi artık, ne zaman varacağız?” derken buldum. Üstelik bazı yerlerde karşılaştığım mantık hataları da hikayenin içine tam girmeme engel oldu
Eğer kişisel gelişim türündeki romanlara ilginiz varsa ve bu türe bir kurguyla başlamak istiyorsanız şans verebilirsiniz Ama benim gibi sağlam bir kurgu ve yüksek bir tempo beklentisiyle okuyacaksanız, beklentinizi çok yüksek tutmayın derim. Benim beklentimi maalesef tam karşılamadı, ama yine de içinden hayatıma entegre edeceğim güzel öğretiler aldım.
Peki siz ne düşünüyorsunuz? Kişisel gelişim temalı kurguları seviyor musunuz? Yorumlarda buluşalımmmm!
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.