José Saramago’nun Körlük romanı, insanları karanlığa değil, göz kamaştırıcı bir beyazlığa hapseden ani bir körlük salgınıyla başlar ve çok kısa sürede düzenin, hukukun ve ahlakın nasıl çöktüğünü gözler önüne serer; körlerin kapatıldığı yerde açlık, korku ve vahşet sıradanlaşırken, yalnızca bir kadının görmeye devam etmesi insanlığın hâlâ tamamen kaybolmadığının sessiz kanıtı olur; Saramago bu sarsıcı anlatıyla okuru rahatsız ederken şunu düşündürür: İnsan, gözleri açıkken bile başkasının acısını görmüyorsa zaten kördür ve uygarlık, vicdan kaybolduğunda bir anda yok olmaya mahkûmdur. #k:1185jase
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.