Delifişek’i okudum ama açıkçası Şeker Portakalı’nın bende bıraktığı etkiyi yine bırakmadı. İlk kitap gibi içime işleyen, kalbimi sızlatan bir tarafı olmadı. Güneşi Uyandıralım’a göre bir tık daha akıcıydı, onu kabul edebilirim; ama yine de beklediğim duygusal yoğunluğu bulamadım. Zezé’yi seviyorum ama sanki o çocukluk derinliği ve masumiyetinin verdiği o çarpıcı etki bu kitapta biraz daha silik kalmış. Okudum, bitti… ama iz bırakmadı diyebilirim.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.