Uğultulu Tepeler, kimine göre tutkulu bir aşk olarak geçse de bana göre tamamen saplantılı bir aşk hikayesiydi. Uğursuz olarak nitelendirilen bir çocuğun koca bir nefretle büyüyüp iki aileyi nasıl yok ettiğini gözler önüne seren derin ve uzun bir roman... Karakterlerin hepsinin realist bir şekilde işlendiği bu kitapta çoğu zaman derin nefes alabileceğim molalar vermek durumunda kaldım. Başlarda haline üzüldüğüm minik çocuğun büyüyerek ne hale geldiğini okuduğumda karakter gelişimimizde duygu durumumuzun ne denli etkili olduğunu seyretmek tüylerimi ürpertti açıkçası. Mr. Heathcliff'in içindeki bitmek tükenmez saplantılı aşk ve o aşk dışında diğer tüm her şeye duyduğu nefret, intikam hırsı ete kemiğe bürünmüş gibiydi. Tüm bu hikayenin üçüncü kişiler tarafından aktarılması tamamen bir karaktere bağlanmak yerine tüm karakterlere eşit mesafede durmayı sağlamış ve hikayeyi daha sağlıklı bir hale getirmiş. Kitapta en sevdiğim bölüm; küçük Cathy'nin koşulsuz sevgisi oldu. Birçok duyguya ev sahipliği yapan bu eser, ben de her duygunun dozunda olması gerektiği düşüncesini pekiştirdi.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.