Dokunmadan.... İnsan elinde olanların kıymetini neden kaybedince anlar? Bazen sevdiğin biri ile kahve içebilmek, eve geldiğinde kapıyı senin için birilerinin açması, bazen sadece nefes alabilmek bile ne kadar kıymetli. İlla kaybedince mi anlamalıyız??
Dokunmadan.... O kadar içime dokundu ki hikaye. Her şeye geç kalıyoruz sanırım. Sevdiklerimize, hatta kendimize.
Korkuyoruz, aşkı yaşamak için, hayatı yaşamak için, anı yaşamak için... Ve geriye kalan sadece keşkeler oluyor..
O kadar güzel bir kitaptı kiii, dili çok akıcıydı. Adalet ve Sadi Seber'in kavuşabilmesini çok isterdim. Ahh Sadi Seber ne güzel de sevmişsin. Ahh Adalet farkında olamasan da ne güzel sevilmişsin.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.