Zihnin bir kara tahta, alkolün ise o tahtayı temizleyen bir "silgi" (eraser) olarak betimlenmesi, bilincin ne kadar kırılgan olduğunu gözler önüne serer. İnsan, acı veren anılarını, başarısızlıklarını ve kimliğinin o ağır yükünü silip atmak ister; çünkü "boş bir tahta" olmak, her şeyi yeniden başlatabilme illüzyonunu doğurur. Ancak bu silme işlemi, sadece acıyı değil, aynı zamanda bireyin kendi tarihini ve varlığını da ortadan kaldırır. Silginin her dokunuşuyla birlikte, insan biraz daha silikleşir ve sonunda kendi hayatının içindeki o derin boşluğun tutsağı haline gelir.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.