"Hakikat derdi olan, "yok" der, derdi olmayan dert uydurur zaten"
-Soldan sağa altı harfli bir tatlı?
-Sütlaç, güllaç, künefe, keşkül...
Bu sayfayla yüze oturan o tatlı tebessüm ve kitabın öncesi ve sonrası...
Altı Harfli Bir Tatlı kitabı Selime teyzenin ve Meltemin yolculuklarının kalbe hafifçe dokunuşuyla hayata birlikte eşlik edişimizden daha fazlası oldu benim için, yalnızlığın iki farklı tarafını tanımak bizlere unuttuğumuz yaşamı hatırlattı. Okurken meltemin babannesinin tarifleri arasında nefeslendim kendime dair parçaları hissettim. Yaşamın akışında kendimi saatlerce dinlendirdim.. Ve soba kenarında son sayfalarda gözyaşlarım eşlik etti.
Şermin Yaşar okumayı çok seviyorum ama okuduğum zamanlar hep seçilmiş bir zamanın hissini yaşatıyor, kitaplarında hayatın içinden bir parça hissediyorum her zaman bu yaşayabiliyor oluşuma - hikâyenin sonu nasıl bitiyor olsa da- umut oluyor.
Bana bu seçilmiş zamanı sunan dostum 
Ruhberuh iyi ki.
"Cevizleri ufalayıp kâselerin üzerine serptim. Selime Teyze... Ne yapıyordu acaba?"
Keyifli okumalar.
" İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. "
"..kocam benim bugünümle ilgiliydi, oysa ben dünden bugüne hiç gelemeyecektim.''
"Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman
oldum."
Ruhberuh iyi ki.
"Cevizleri ufalayıp kâselerin üzerine serptim. Selime Teyze... Ne yapıyordu acaba?"
Keyifli okumalar.
" İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. "
"..kocam benim bugünümle ilgiliydi, oysa ben dünden bugüne hiç gelemeyecektim.''
"Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman
oldum."
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.