Puan vermedi·64 syf.····Okunma: 31 Ocak 2026 23:43 Stefan Zweig’ın okuduğum kitaplarında ana karakterlerin hepsinde ortak bir şey var: Hepsi bir duygunun içinde sıkışıp kalıyor. Buna tam olarak saplantı mı denir bilmiyorum ama karakterler bir noktadan sonra mantıklı davranamıyor. Amok Koşucusu’ndaki doktor da aslında başta kötü biri değil; sadece yaptığı bir hatanın ve reddedilmenin içinde kayboluyor. O andan sonra yaptığı şeyler kendi kontrolünde gibi durmuyor. Zweig sanki bize şunu göstermek istiyor: İnsan bazen büyük bir felaket yüzünden değil, küçük ama içine atılmış bir duygunun büyümesi yüzünden yıkılıyor. Bu karakterlerin ortak yanı, duygularını yönetememeleri ve bir yerde kendilerine yenilmeleri.