"Efqanistanda usag coxdur, usaglig yoxdur." en cox tesirlendiyim cumlelerden sadece biri idi.
Kitabi oxuyanda hele ilk sehifelerde Amir deyirdi ki baba hecvaxt Eliye dostum dememisdi. Ilk baslar anlamadim, illerle beraber boyuyesen, usaglariniz beraber boyuye, bele xeyirxah bir insan olasan ama bu qeder yaxin oldugun insana dost demeyesen... sonda aydin oldu sebebi...
En pis oldugum olum babanin olumu idi. Hele bu gece agrim yoxdur sehnesi bogazimi duyumlemisdi. Elinin olumune de cox pis oldum ama en cox herseyden xebersiz getmesine. Sonra ise dedim ki Hesen de Eli de ne yaxsi ki gercekleri oyrenmeden olubler. Ve bu gerceklerle yasamaga calisan tek insan Amir oldu...dusunurem ki bu da Amirin usag vaxti etdiyi xetalarinin bir nov cezasi idi. O ki qaldi Asife, Asifin hem hesene hem de ogluna tecavuz etmesi gerceyi qelbimi qirig qirig elemisdi...
Son olaraq filmini izlemeyi qeti sekilde tovsiyye etmirem hec bir duygunu aktara bilmeyibler.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.