Bay Cousin Afrika seyahatinden bir yılanla Fransa'ya dönüyor ve onunla yaşamaya başlıyor. Konu genel itibariyle yaşadığımız modern çağdaki insanların yalnızlığı üzerine. Fakat buradaki yalnızlığı mizahi bir dille anlatmaya çalışmış. İnsanların ne kadar yalnız kaldıklarını ve cansiz eşyalarla olsa dahi biriyle - kendisiyle- konuşma ihtiyacını vantrilogluk sanatı üzerinden anlatıyor. Bu yalnızlık o kadar ciddi boyutta ki Cousin Bayan Dreyfusla alakalı yanlış çıkarımlarda bulunup kendi kendine senaryolar ve düşünceler dahi kurguluyor. Kitapta pitonun yinelenen bir deri değiştirmesi durumu işleniyor. Ve piton deri degistirdikce Cousinin pitona dönüşü gerceklesiyor. Belki de yazar Cousinin sevgi ihtiyacını karsilayan pitonun yerini Cousinin kendisinin alması üzerine bir metafor kullandı.
Kitabı okurken yer yer koptum, bazı yerlerde takip etmede zorlandım. Sanıyorum kitap boyunca yazarin diline bir türlü alışamadım. Başka bir kitabına şans verir miyim bilemiyorum.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.