Yazar:
Romain Gary (Emile Ajar)
Çevirmen:
Müntekim Ökmen
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
Eylül 2011
Yayınevi:
Agora Kitaplığı
ISBN:
9786051031316
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Konuyu çok iyi bilen birisi olarak ve hiç ümitsizliğe düşmeden söylüyorum, bir genç kadının böyle bir aşk göstergesiyle ,bir pitonla burun buruna yaşamayı kabul edebilmesi için pek ince bir süzgeçten geçirilmiş bir yakınlık, bir ortak kültür mirası gerekir. Ben de fazlasını istemiyorum."
Emile Ajar'dan okuduğum üçüncü kitap Koca Tembel. Konusu modern insanın yalnızlığı; bu öyle bir yalnızlık ki bir piton alıp onunla yaşayacak kadar. Çünkü bir piton, birine sıkı sıkı sarılma ihtiyacınızı karşılamak için oldukça işe yarar bir hayvandır. Sevilme ihtiyacınızı da karşılar üstelik bir çok insanın sizi fark etmesini de sağlar. İşte böyle bir kahramanla karşı karşıyayız. Yazar alaycı üslubu ile sahte insan ilişkilerini, yalnızlığı, sevgisizliği anlatıyor.
Çevirisinde ciddi problemler vardı. Yazarı ilk kez okuyacaksanız başka bir kitabıyla başlayıp üslubuna alışmanızı öneririm. Böylece çevirisi çok problem olmaz. 395.jpg)
Onca Yoksulluk Varken ve 
Yalan-Roman kitapları kadar başarılı bulmadım ama çevirisi dışında keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Onca Yoksulluk Varken ve Yalan-Roman kitapları kadar başarılı bulmadım ama çevirisi dışında keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Bay Cousin Afrika seyahatinden bir yılanla Fransa'ya dönüyor ve onunla yaşamaya başlıyor. Konu genel itibariyle yaşadığımız modern çağdaki insanların yalnızlığı üzerine. Fakat buradaki yalnızlığı mizahi bir dille anlatmaya çalışmış. İnsanların ne kadar yalnız kaldıklarını ve cansiz eşyalarla olsa dahi biriyle - kendisiyle- konuşma ihtiyacını vantrilogluk sanatı üzerinden anlatıyor. Bu yalnızlık o kadar ciddi boyutta ki Cousin Bayan Dreyfusla alakalı yanlış çıkarımlarda bulunup kendi kendine senaryolar ve düşünceler dahi kurguluyor. Kitapta pitonun yinelenen bir deri değiştirmesi durumu işleniyor. Ve piton deri degistirdikce Cousinin pitona dönüşü gerceklesiyor. Belki de yazar Cousinin sevgi ihtiyacını karsilayan pitonun yerini Cousinin kendisinin alması üzerine bir metafor kullandı.
Kitabı okurken yer yer koptum, bazı yerlerde takip etmede zorlandım. Sanıyorum kitap boyunca yazarin diline bir türlü alışamadım. Başka bir kitabına şans verir miyim bilemiyorum.
Cehennem başkası mıdır?·216 syf.·Edebiyat & Roman
9/10
2024 198. kitabı
“Toplumsal hayvan” bir psikoloğun yani Elliot Aronson’un yazdığı bir kitabın ismi. Bu isim sonraki baskılarda değişip “Sosyal Hayvan” olmuş ama hiç sorun değil. Bence amacına ulaşmış bir tanım. Daha doğrusu insanın “sıfatları”ndan biri. Sanırım insanın sıfatları 99 dan fazla. Neyse sonuçta kitap aykırı ve kendine özgü tavrı ve duruşu olan yazarın kitabı. Romain Gary ile Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülü’nü alan yazar bu kitabı bir alterego isimle yayınlıyor: Emile Ajar. Elbette aynı ödülü ikinci kez aday olup kazanıyor. Bu Fransa edebiyat tarihinde bir ilk ve tek çünkü bu ödül bir yazara bir kez veriliyor. Bu kadar aykırı ve sert bir duruşu olan yazarın bu romanı bir ironik eser. Ve oek çok zülfiyare dokunuyor. Hemde mizahi bir dille. Pitın beslemeye karar veren bir yalnız adamın öyküsünde tüm toplumu, insan denen kavramı, kavramlara yüklediğimiz anlamları, bu anlarla ortaya koyduğumuz iletişimin sakat yanlarını ortaya döküyor. Dilde ki bu sebepsiz yerli yersiz keyfi nedenselliğin iletişimi nasıl bir açmaza soktuğunu anlatıyor. Bireyi sıkıştıran yalnızlaştıran toplumsal parametrelerin liberal kapital sistem içinde ne kadar yükseltiğini gösteriyor kapalı bir anlatım ile. Birey, modern ve postmodern yapıdaki bu neoliberal toplumda bir yalnızlaşma, bir yabancılaşma, bir depersonalizasyon kıskacı içinde kendi öznelliğini ve otantik yapısını kaybetmiştir. Öznenin ölümüne şahit oluyoruz ve bunu o kadar rasyonalize ettik ki şaşırmıyoruz. Biz artık bir tüketim toplumu yaratıp onun içinde tüketiyoruz: Zamanı, sevgiyi, dostluğu, ve tüm insani değerleri. Toplumsal hayvan olmaya geri dönüyoruz. “Kendinizi kendi yönteminizle değerli kılmayı öğrenemediğiniz takdirde hepinizin varacağı yer kayıp eşya bürosudur.” Ötekini toksik, yararsız, çıkarcı ilan ettiğimizden beri kendi
“Koca Tembel”, Romain Gary’nin Emile Ajar müstear adıyla yayınlanan ilk romanı. Yazarı sevmemin yanı sıra, onun iki kimliği arasındaki dil ve üslup farklarını görebilmek için de peş peşe okuyorum kitaplarını bu ara ve henüz tüm külliyatına hakim olmasam da bence bu eseri, bu ayrımı en keskin şekilde gördüklerimizden biri.
Paris’te yalnız yaşayan bir istatistikçinin Afrika gezisi sonrası bir piton sahiplenip onunla yaşamaya başlaması üzerine gelişen olayları okuyoruz kısaca. Modern insanın başta yalnızlık olmak üzere açmazlarını ele alıyor Gary. Ancak sadece bu değil; ırkçılık, sömürgecilik ve tüketim çılgınlığı başta olmak üzere baştan sona modern toplum ve sistem eleştirisi aslında kitap. İronileri muhteşem, hem çok incelikli ve cuk oturuyor hem de komik, bazı yerlerde kahkaha attım okurken. Bunun yanında, karakterimiz ve pitonu üzerinden Gary, kendine yeni bir persona yaratmasının sancılarını, kendi kimlik geçişlerini, çatışmalarını ya da çoğalmalarını anlatıyor. Sanki pitonun deri değiştirmesiyle beraber Gary kostüm değiştirip Ajar oluveriyor ve sonrasında anlatımı bir o alıyor ele bir diğeri. Bu kimlik meselesini modern insan ve sistem eleştirisiyle aynı potada bu kadar başarılı eritebilmesi dahiyane bence.
Müthiş bir yazar Romain Gary. Şimdiye kadar okuyup da beğenmediğim romanı olmadı. Henüz okumadıklarımı da okumak için sabırsızlanıyorum.
Puan vermedi·216 syf.·
2025 239. kitabı
Romain Gary’nin iki personası bariz bir şekilde farklıdır. Ben Emil Ajar severlerdenim. Kral Salomon’un Bunalımı ve Onca Yoksulluk Varken gibi romanlarında dünyanın karmaşası ve hayatın zorluklarına rağmen saf bir neşe vardır. O yaşam sevgisi beni çok cezbeder. Fakat Romain Gary adıyla yayımladığı kitaplarda melankoli ön planda. Koca Tembel ise Emil olarak yayımlanmasına karşın tam bir Romain romanı. Karakterin yalnızlığı, psikozları, melankolisi biraz boğucuydu. Mizahi birkaç dokunuşu olsa da Emil tadı alamadım okurken. Böyle dediğime bakmayın tabi usta bir kalemden çıktığı belli bir roman. Çok güzel bir üslubu var. Şimdilerde Türkiye’de de artan şehirli, beyaz yakalı eleştirilerini düşündürdü okurken. Datacı olan karakterimizin toplumdan kopuşu, içe kapanıklığı onu pitonla dost olmaya itiyor. Bunalımın insanı götürebileceği noktalar edebiyatta birçok kez anlatılsa da her defasında çarpıcı oluyor.
Yazar Hakkında
Romain Gary (Emile Ajar)Yazar · 14 kitap
1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.
İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.
Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).
395.jpg)
307.jpg)
