Yazar:
Romain Gary (Emile Ajar)
Çevirmen:
Roza Hakmen
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Mayıs 2011
İlk Yayın Tarihi:
26 Kasım 1976
Yayınevi:
Agora Kitaplığı
Orijinal Adı:
Agora Kitaplığı
ISBN:
9786051031156
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Pek yıldızımız barışmadı:(Romain Gary (Emile Ajar) nin ilk olarak 395.jpg)
Onca Yoksulluk Varken isimli kitabını okumuş ve bayılmıştım. Doğal olarak yazarın bütün kitaplarını seveceğimi sandım ama yanılmışım. Bu kitap pek benlik değildi. Bilinç akışı tekniği benlik değil artık iyice anladım. Kitap bir şekilde okutuyor kendini ama sonunda bana sorsanız ‘Bu kitap ne anlatıyor?’ diye, cevap veremem herhalde. Serim - düğüm - çözüm candır azizim. Yine de okuyacaklara iyi okumalar diliyorum:)Edebiyat
Romain Gary (Emile Ajar) nin ilk olarak Onca Yoksulluk Varken isimli kitabını okumuş ve bayılmıştım. Doğal olarak yazarın bütün kitaplarını seveceğimi sandım ama yanılmışım. Bu kitap pek benlik değildi. Bilinç akışı tekniği benlik değil artık iyice anladım. Kitap bir şekilde okutuyor kendini ama sonunda bana sorsanız ‘Bu kitap ne anlatıyor?’ diye, cevap veremem herhalde. Serim - düğüm - çözüm candır azizim. Yine de okuyacaklara iyi okumalar diliyorum:)
Açlıktan, sefaletten, soykırımdan, savaşlardan, acı veren tüm olaylardan uzakta olmanız sizi masum mu yapar? Sorumluluk, bu eylemleri gerçekleştiren kişilerde mi, yoksa toplumun bütün bireylerinde mi? İşte Emile Ajar bu kitabında dünyada yaşanan tüm acılardan kendini de sorumlu tutuyor.
Böyle bir dünyada yaşamak istemiyor. Bu yüzden 'aidiyet duygusu'la büyük bir derdi var. Bir 'hiç' olamayı başarabilirse tüm bunlardan kurtulabileceğini düşünüyor. Hiç olmak ve bilinçten kurtulmanın yolunu da tabi ki delirmekten geçiyor. Oysa kensine göre normal olduğu için tedavi görüyor.
"Tedavi görüyorum da denebilir, ama normal olduğum için. Dışarıdayken normal davranışlarım dikkati çekiyor. Uyum sağlamayı öğrenmek için delillerin yanındayım."
Ona göre gördüğümüz dünya tamamen sahte.
"Biraz rahatladım, artık halüsinojen değildim, gerçeği görmüyordum artık; gördüklerim bir masa, bir iskemle, her gün hikâyelerdi, hepsi sahteydi, işler yolundaydı yani."
Onun için iyileşmek bilinçsizleşmek demek ve bu noktada sağlam bir tokat geliyor.
"Artık bilinçli olma tehlikesiyle karşı karşıya değildim ve seve seve yaşıyordum (...) kimse evime gelmiyordu. telefon eden de olmuyordu artık. Dünyanın hiçbir yerinde acı çekilmiyordu. İyileşmiştim basbayağı iyileşmiştim."
Tüm bu toplumsal eleştiriler bir yana 'Ne için yazıyoruz?' sorusuna da cevaplar arıyor. Kendisi dünyanın acılarınlarından kurtulmak, bir noktada iyileşmek, içini boşaltmak için yazıyor. Aynı zamanda "acının sanatsal bir amaç uğruna kullanılmasını" da kabul edemiyor. Hatta kelimelerden para kazanılmasını rezilce buluyor.
"Güzeller güzeli kelimeler gördüm, herkesin sırtından geçinir, utanma nedir bilmeden öyle ücretleri alırlardı ki..."
Ama yazmaktan da vazgeçemiyor hem kendini rahatlatmak hemde 'hiç' olma çabası yüzünden.
"Dediklerine
İnsan her zaman sandığından daha pistir.
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2022 19. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 14 Mart 2022 13:46
Yalan-roman..kapanmayan kitaplar bir kere açıldımı asla kapatamıyorsun,bitmeyen bir huzursuzlukla hep seninle dir.edebiyat hayali romanlarla dolu sana hülyalı hayaller satar senin duygularını sömürür kenara çekilip göbeğini kaşıyan dayılar gibi sana sırıtırlar..Deli ajar anlatıyor hiç susmadan kendini,beni seni,büyük olan katilleri,vanpirleri büyük bir hayal dünyasına gerek yok sadece acıları bir araya getiriyor.konu eksikliği hiç yok zaten olmazda niye olsun ki.!Diyor ajar.
Onca yoksulluk varken kitabıyla tanışmıştım ajarla yalan romanla da iyice akraba olduk.akrabalık kanla olan biyolojik pisliktir diyor yazar işte biz o tür bir akraba değiliz…kitapları film anlatır gibi anlatmayı hiç becermem çünkü ezberden okumuyorum.bana sadece hissettirdiği şeyleri dile getire bilirim.:)
Yalan-roman
Yapay olarak. Öyle umutlan'dım ki, çırılçıplak sokağa koşup, "Yaşasın!" diye avaz avaz bağırmaya başladım. Beni ânında karakola götürdüler, Komiser Paternel'e artık başlangıç olacağını, sonunda kendimizi doğuracağımızı, artık orospu çocuğu değil, kendi eserimizin evladı olacağımızı, başlangıç geni, aynasızları ve nükleer ideolojisi olmayan bir insan türü olabileceğimizi açıkladığımda hepsi birden üstüme çullanıp suratımı dağıttılar. Ama bu benim umudumu kırmadı; sokaklarda koşarak bildiriler dağıtıp artık baba kalıtımının sona erdiğini haykırmamı engellemedi. Beni hastaneye tıktılar.:))huzurlu okumalar:)))
Emile Ajar'ın namı diğer Romain Gary'nin "Onca Yoksulluk Varken" romanını okuduktan sonra benzer bir romanlar karşılaşacağımı ummuştum ama yanılmışım. Daha çok, nasıl Emile Ajar olduğunu açıklıyordu. Bu romanı anlayabilmek için nevrotik aforizmalara aşina olmanız, Emile Ajar'ın hikayesini bilmeniz şart. Yoksa okuduklarınız size deli saçması gibi görünebilir .)
Romain Gary'nin Emile Ajar takma adıyla yazdığı "Yalan-Roman" kitabı, yazarın kendisiyle, edebiyatla ve dünyayla kurduğu karmaşık ilişkileri anlatan derin bir eser olduğunu söylemeliyim. Kitap, bir yandan toplumsal eleştirilere ve acılara odaklanırken, diğer yandan bireysel çelişkileri ve kimlik arayışını işliyor. İşte bu noktada, kitabın ana temalarını ve Romain Gary'nin kişisel çalkantılarını anlamak için yazarın hayatına ve önceki kitaplarına dair bir ön bilgi edinmenin oldukça önemli olduğunu düşünüyorum.
Kitap, Romain Gary'nin Emile Ajar kimliğine bürünüp Goncourt Edebiyat Ödülü'nü aldığı "Onca Yoksulluk Varken" adlı romanını yazmasını da ele almaktadır. Yazarın bu süreçte geçirdiği paranoyalar, bireysel çatışmalar ve kimlik bulma çabaları, kitabın ana çerçevesini oluşturuyor.
Kitapta, gerçeklik algısının sorgulanması, bilinçli bir şekilde delirmenin ve bilinçsizleşmenin bir çıkış yolu olarak görülmesi gibi temalar ön plandadır. Ajar, kendini "hiç" yaparak dünyanın acılarından kurtulabileceğini düşünmektedir.
Keyifli okumalar dilerim.
"Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir."
Romain Gary abimizin, kendisinden kendini çıkartarak yarattığı, yaşattığı ve kendisiyle birlikte öldürdüğü; en az Romain abimiz kadar abimiz olan Emile Ajar, Yalan Roman'da kendisini bir tımarhaneye kapatıyor. Kendisinin tımarhanelik oldugundan emin, onu tımarhaneye kapatan sistemin tüm unsurlarıyla tımarhanelik olduğundan da emin. Bize, bilinçli olmanın, farkında olmanın, duyarlığın, toplumla uyumsuzluğa yol açtığını, bu dünyanın bir düzmece ve bu düzmecenin içinde hepimizin birbiriyle yarışırcasına rol yaparak, "mış gibi (pseudo)" yaşadığını, rol yap(a)mayanların ise, "anormal", "sinir hastası", "asosyal" vb. olarak yaftalandığını anlatıyor. Bir yerde, "gerçeklik gözümün önünde duruyordu, gerçeklik kadar korkunç bir sanrı olamaz, dayanılır gibi değildi." diyor, romandaki yazarımız. Aslında, savaşın, kıyımın, tecavüzün, açlığın, ikiyüzlülüğün ve adaletsizliğin binbir çeşidiyle, hayatın her alanında ve her an karşımızda duran GERÇEĞİN, bütün kabuslardan, karabasanlardan, sanrılardan daha korkutucu ve daha katlanılmaz olduğunu dile getiriyor. "İyileşme, normalleşme" denen şeyin ise; bu gerçekliklerin arasında, titiz bir teslimiyetle, "normal" insanların bu oyununu bozmadan, tehlike yaratmadan, "mış gibi" oyununu oynayabilecek hale gelmek olduğunu anlatıyor. Bütün bu korkunç gerçekliğin ortasında, kendinden kaçarak kendi olmaya çalışan kahramanımız bağırıyor; "Emile Ajar benim! Ben yapıtlarımın evladı ve onların babasıyım. Kendi oğlum ve kendi babamım ben! Kimseye bir şey borçlu değilim! Gerçeğim! Balon değilim! Sahte değilim; acı çeken, daha fazla acı çekip yapıtıma, dünyaya, insanlığa bir şeyler kazandırmak için yazan bir insanım!"
9/10
2020 13. kitabı
Farklı isimlerle kazandığı 2 Goncourt Ödülü sonrasında kendisine yapılan ağır eleştirilere bu kitapla cevap vermiş yazar. Çok da güzel vermiş. Hem eleştiri hem de özeleştiri niteliği taşıyan kitap, dönemin siyasi olaylarıyla harmanladığı ironik ve derin çıkarımları, yazarın her türlü başarısına ıspat niteliği taşıyor.
Çevirinin Anası Roza Hakmen hocanın muhteşem tercümesi ile kitap lezzetini ikiye katlamış.
Kitabın her satırında eleştirilere cevap var. Ama o kadar naif bazen de o kadar sert oluyor ki o dönemde kendisine yapılan eleştirileri araştırma isteği uyanıyor insanda.
Goncourt ödülü sadece bir kişiye yalnızca bir kez verilen bir ödül. Yazar bunu iki kez alan tek kişi. Bunu da farklı isimlerle iki ayrı eseriyle almış. Bundan daha güzel bir başarı bence yoktur.
Roman, edebiyat, sanat eleştirilerini dolaylı yollardan sembolik argumanlarla anlatması ve ayrıca bol argo ve küfür kullanması doğallık kattığı kadar eserini az biraz da itici kılmış. Bu konuda öfkesine mukayyet olabilirdi. Ki diğer eserlerini okumadım. Diğerlerinde de böyle ise yazarın uslubudur der geçerim. Kabul etmek lazım bazı şeyleri.
Olay örgüsü tamamiyle hayali. Genelde konuşmalar şeklinde sürüyor eser. Ama kendisiyle yüzleşmelerinde tarihin olaylarını ve yaşadıklarını harmanlaması harikulade bşr şey.
10/10
2017 11. kitabı
#kaçırılmaması #gereken #duyulmamış #bir #kitap
"ama herkes zaten birbirleriyle yarışırcasına rol yapıyor. Cezayirli bir tanıdığım var, kırk yıldır çöpçü rolü oynuyor; bir başkası, metroda bilet zımbalama görevlisi, o da günde üç bin kez aynı hareketi yapıyor; rol yapmazsanız topluma uyamadığınız söylenir, ya uyumsuz damgası yersiniz, ya sinir hastası. Hattâ daha da ileri gidip size bütünüyle düzmece bir dünyada oynayarak yaşadığımızı söyleyebilirim, ama o zaman da olgunlaşmadığımı düşünürsünüz"
Merhaba Değerli Kitap Dostları
Belki de %90'ınızın hiç duymadığı bir kitapla karşınızdayım.
#emilaajar #yalanroman #kitapyorumu
Hatırlanmayan bir günde sahafları gezerken bir kitap dikkatimi çekti. İsmi Yalan-Roman. İlginç bir kitap olmalı diye geçirdim aklımdan. Arka kapağını okudum ve hoşuma gitti. Kitabı okurken öğrendim ki kapakta yazan yazarın takma adıymış. Yazarın gerçek adı Romain Gary. Yazarın yirmi yaşından beri yazdığı, ülkeden ülkeye, kıtadan kıtaya yanında taşıyarak yaşamının bir parçası haline getirdiği bu nadide eserde hiçbir şeyin gerçek olmadığı, herkesin ve herşeyin yalan olduğu bir oyunun içine giriyoruz. Pseudo oyunu. Yani -mış gibi oyunu. Yazarın anlattıkları o kadar haklı şeyler ki çevrenize bakıyorsunuz. İşini severek yapmayan, genç arkadaşlardan severek okula gitmeyenler mutlaka vardır. Çalışıyormus gibi, okuyormuş gibi yapanlarınız da vardır elbet. İnsanlar o kadar kötü oldu ki. Seviyormuş gibi yapanı da var. Çalışıyormuş gibi yapanı da. Yazar dünyayı eleştiriyor kitabında. Herkesten kendini soyutluyor ve derin gözlem yeteneğine dayanarak hiç farkında olmadığımız gerçekleri gözümüzün önüne seriyor. Yazarın ancak ölümünden sonra takma bir isimle basılan bu kitabın çok dolu dolu olduğunu ve çok sade bir kitap OLMADIĞINI ve en etkilendiğim 10
“ bu dünyada rol yapmazsanız;
asosyal, uyumsuz
veya sinir hastası damgası yersiniz.”
Kaç kişi iç içe aslında sadece aynı kişi anlamadan geçip gidiyor.. İçsel yolculuklarımın olmazsa olmazı.. Keyifli okumalar.
Kitapla ilgili ilk söyleyeceğim şey yazardan okuduğunuz ilk kitap kesinlikle bu olmasın. İkinci söyleceğim şey ise elinizin altında olsun ki ikinci defa okuyabilesiniz çünkü anlaması çok zor ve karışık. Okuyacak olanları ise tavsiyem yazarın biyografisini mutlaka bulup okuyun. Kendini gizlemesi , Emile Ajar ismini kullanması, Concout ödüllerine ve diğer kitaplarına çok atıf var.
Yazar Hakkında
Romain Gary (Emile Ajar)Yazar · 14 kitap
1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.
İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.
Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).
395.jpg)
307.jpg)
