Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Temmuz 2021
İlk Yayın Tarihi:
26 Kasım 1976
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Pseudo
ISBN:
9786257370240
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hepimiz birer artıyızEdebiyat
“Herkes gibi, sıram gelince ben de doğdum, o zamandan beri de bir aidiyettir gidiyor. Kendimi toplamdan çıkarmak için her yolu denedim, ama bunu kimse başaramamış, hepimiz birer artıyız.”
Çok stresli bir zamanıma denk geldi bu kitap. Bir defa oturdum başına, sayısız kıkırdama, kafa karışıklığı ve anlama çabasının üzerinden günler geçtikten sonra yeniden elime aldım, korka korka. Kitaptan koptuysam korkusu, toparlayamayacağım korkusu. Hiç gerek yokmuş, nasıl dağınık bırakıp çıktıysam öyle de buldum:)
Müthiş bir kimlik karmaşası var kitapta, dağınıklıktan kastım o. Ama bu tam da yazarın istediği gibi, epeyce eğlenerek yazdığı çok belli olan bir karmaşa. Gary’nin Ajar’a dönüşmesinin hikayesi aslında. Ama dümdüz yazmak onu eğlendirmemiş olmalı ki, önce şekil değiştirip, kimliğinin içinde saklanan kim varsa onların kılığına girmiş, sonra kendini tek tek aynaya tutup o ters görüntüyü tüm kılıkları birbirinin içine geçirerek yazıya dökmüş gibi. Herkesin babası sandığı Macout Dayı, yaradılışı gereği sürünerek gezen bir piton, anlatıcı Paul Pavlowitch, Romain Gary, Emile Ajar.
Nevrotik bozukluktan müstarip, kaygıyla yaşayan, karamsarlığın dibini sıyıran, depresifliğin hakkını veren, dehşete kapılmış ve kendinden, kim olduğundan şüphe duyan bir adamın bu kadar komik olması da ancak Gary’nin kalem ucuyla altından kalkılacak bir ayrıntı.
Kendi hikayesi, kendi kimlik bölünmesi dediğime bakmayın. Bu özeleştiri gibi de eleştiri gibi de okunabilecek bir kitap bence. Toplum içindeki bireyin sancılarına, kendi olamayışımıza, ‘düzmece bir dünyada oynayarak’, rol yaparak ve rol yaptığını kendine bile unutturarak yaşayışımıza, kimi zaman piton gibi deri değiştirmemize, yerlerde sürünerek gezinmemize, tüm bu mış-gibi oluşumuza dair nefis bir eleştiri.
Şafakta verilmiş sözüm vardı ve
Kendisini, kendisinden çıkarttığı !!!!Edebiyat
Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir." Romain Gary …syf 49
Romain Gary ‘nin kendisini kendisiyle çarptığı ,kendisinden Emile Ajar ‘ı yarattığı (ve daha kim bilir hangi isimleri vardı ), kendisini iyileştirmek adı altında aslında -kendisine yaşamaya mola verdiği dönemler - tımarhaneye kapatan tüm sistemle kavga ettiği ,aslında bizleri – yani herşey normalmiş gibi kurallara uyarak yaşayanları – normal dışı gören uyumlu insanı , mış gibi yaşayan olarak tanımladığı ,gerçekliğin aslında bir sanrı olduğunu düşünen bir kişiliğin bakış açılarını anlatıyor. Yaşamının sonuna gelmiş bir kişinin hayatındaki tüm geçmiş acılarının hortlattığı ve aslında bir nevi hesap sorduğu bir roman .Bu romanı anlamak için yazarın yaşam öyküsünü mutlaka bilmeniz gerekiyor çünkü Emile Ajar , oldukça otobiyografik kitaplar yazan bir yazar .Yazar bu kitapta ,ruhunun kaoslarını , günlük hayatın kabuslarını ,geçmişin ayak izleri üzerinden çarpıtarak söze döküyor.
Litvanya asıllı ,Fransız yazar ,14 yaşında annesi ile birlikte Fransa’ ya göç ediyor ve bu ülke vatandaşı oluyor. Yazar kazak tatarı anne Yahudi babası olan kendisi de epey yakışıklı bir yazar . Annesi, sanatın her alanının da yetiştirmeye çalışıyor oğlunu ama en son olarak edebiyatta yetenekli olduğuna kanaat getirilince bu yönde teşvik ediliyor .Büyümesinde , yetişmesinde bunca katkısı olan kadın ise ne yazık ki çocuğunun ilk kitabını göremeden vefat ediyor .
‘’ Şahsımı Fransa’ insanlığa bağışlamıştım . İnsanlık bana acılarını verdi, ben de karşılığında ona bir kitap verdim. Ödeştik . Lanet olsun edebiyat hepimizden üstün ‘’ …syf 155
Romain Gary , eleştirmenlerin sürekli kendisini tekrarlıyor yorumlarına kızıp kendisine başka bir ad
“Kentler, öldürülüp de sonra yaşamak için işlerini ayarlayan insanlarla dolu.”
Kimlik karmaşasının, çatışmasının izleğinde -miş gibi yapmanın, maskelerin toplum tarafından kabul görmesini eleştiriyor Emile Ajar #yalanroman da. İronik, Ajar adıyla yazdıkları Romain Gary adıyla yazdıklarından daha çok sevilmiş.
#romaingary kendisini tekrar etmekle eleştiriliyor ve Emile Ajar kimliğiyle yazmaya başlıyor. Fransa’da bir yazara sadece bir kez verilen Goncourt Ödülünü tekrar kazanıyor ve eleştirmenlerin dikkatini Ajar-Gary benzerlikleri çekiyor. O da Ajar kimliğine bürünmeye yeğeni Paul Pavlowitch’i ikna ediyor.
Yalan-Roman bu konu üzerine bir kurmaca. Anlatıcı Paul Pavlowitch nasıl #emileajar olarak yazmaya karar verdiğini anlatıyor bir nevrotiğin hezeyanlarında. Tanrı-Baba imgesiyle sorununu Macout Dayı karakteriyle veriyor. O da kurgudaki Romain Gary :)) Tam bir -mış gibi yapma durumu, hepsi Gary.
Ajar olayı Gary’in intihar mektubuyla ortaya çıkıyor. İntihar mektubunun son iki cümlesi: “Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın.”
Ajar - Gary arasında benzerlikler var özellikle ‘piton’ dikkat çekici. Deri değiştirmek ve kimlik değiştirmek vurgusu olabilir diye düşünüyorum. Ajar çağın sorunlarını eleştirilerini alayın arasında veriyor, çelişkili yalan ifadeler arasında çağın acımasızlığı. Komiğin verdiği dehşet çarpıcı. Gary ise dehşetin içinde komikliği kullanıyor. İki versiyonundan birer kitap okuduğum için genelleme yapmak için erken, diğer kitaplarını da okuduğumda :)) Gary sadece yazar olarak değil, düşünce biçimi duruşu ile de beni etkiliyor. Seviyorum. Söylememe gerek var mı? Bence en azından bir kitabı okunmalı zaten sonra uzaklaşmıyor insan:)
"Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın."
Romain Gary (Emile Ajar) Fransız edebiyatının deli ve özgün yazarlarından Roman Kacew, Romain Gary, Émile Ajar hatta bazı kaynaklara göre Fosco Sinibaldi ve Shatan Bogat. Evet hepsi tek bir hayatla yetinemeyecek kadar sınırsız, deli ve tuhaf olan tek bir yazar. Aynı zamanda yönetmen, senarist, II. Dünya savaşı pilotu ve diplomat. Bir yazar, nasıl her kitapta farklı karakterlere farklı kimlikler ve hayatlar sunabiliyorsa, kendisi için de ‘Bir yazar tek bir kimlikten ibaret değildir’ der. Sürekli aynı tarz romanlar yazması ve kendini tekrarlaması yönünde gelen eleştirilere karşı bir oyun oynamaya karar verir ve yazar olarak kullandığı Romain Gary kimliğinin yanında kendine bir (aslında üç) kimlik daha yaratır. Daha öncesinde Cennetin Kökleri kitabıyla aldığı, en prestijli edebiyat ödülü olan, bir kişiye hayatı boyunca sadece bir defa verilebilen Goncourt Edebiyat Ödülünü bu defa Ajar olarak alır ve aynı kişi iki farklı isimle alkışlanır. 1980’de Romain Gary ardında bıraktığı bir mektupla intihar edene kadar bunu kimse bilmez. Mektubunun bir cümlesinde ‘nihayet kendimi bütünüyle açığa vurabildim’ diyerek oyunu kazandığını bize de gösterir, mektubunu şöyle bitirir "Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın." ve Fransız edebiyatının iki önemli yazarı aynı anda ölür.
Yalan-Roman Ajar'ın doğuşunu, ‘kendim kurmaca olduğuma göre belki de kurmacaya yeteneğim vardır’ diyerek yazdığı Koca Tembel’i ve diğer kitaplarının süreçlerini, geri çevirdiği ödülünü kurgulayarak, yine kendine has mizah anlayışıyla anlatan aynı zamanda otobiyografi niteliğinde bir kitap. Romain Gary, Émile Ajar olurken nasıl bir kurgu şöleni yarattı okumak isterseniz öncesinde Koca Tembel’i okumanızı ve Émile Ajar’ın iç sesini kendisinden bir de orada dinlemenizi tavsiye ederim.
‘Yüzlerce imza attım; hücremdeki halı, takmaEdebiyat
Romain Gary (Emile Ajar) Fransız edebiyatının deli ve özgün yazarlarından Roman Kacew, Romain Gary, Émile Ajar hatta bazı kaynaklara göre Fosco Sinibaldi ve Shatan Bogat. Evet hepsi tek bir hayatla yetinemeyecek kadar sınırsız, deli ve tuhaf olan tek bir yazar. Aynı zamanda yönetmen, senarist, II. Dünya savaşı pilotu ve diplomat. Bir yazar, nasıl her kitapta farklı karakterlere farklı kimlikler ve hayatlar sunabiliyorsa, kendisi için de ‘Bir yazar tek bir kimlikten ibaret değildir’ der. Sürekli aynı tarz romanlar yazması ve kendini tekrarlaması yönünde gelen eleştirilere karşı bir oyun oynamaya karar verir ve yazar olarak kullandığı Romain Gary kimliğinin yanında kendine bir (aslında üç) kimlik daha yaratır. Daha öncesinde Cennetin Kökleri kitabıyla aldığı, en prestijli edebiyat ödülü olan, bir kişiye hayatı boyunca sadece bir defa verilebilen Goncourt Edebiyat Ödülünü bu defa Ajar olarak alır ve aynı kişi iki farklı isimle alkışlanır. 1980’de Romain Gary ardında bıraktığı bir mektupla intihar edene kadar bunu kimse bilmez. Mektubunun bir cümlesinde ‘nihayet kendimi bütünüyle açığa vurabildim’ diyerek oyunu kazandığını bize de gösterir, mektubunu şöyle bitirir "Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın." ve Fransız edebiyatının iki önemli yazarı aynı anda ölür.
Yalan-Roman Ajar'ın doğuşunu, ‘kendim kurmaca olduğuma göre belki de kurmacaya yeteneğim vardır’ diyerek yazdığı Koca Tembel’i ve diğer kitaplarının süreçlerini, geri çevirdiği ödülünü kurgulayarak, yine kendine has mizah anlayışıyla anlatan aynı zamanda otobiyografi niteliğinde bir kitap. Romain Gary, Émile Ajar olurken nasıl bir kurgu şöleni yarattı okumak isterseniz öncesinde Koca Tembel’i okumanızı ve Émile Ajar’ın iç sesini kendisinden bir de orada dinlemenizi tavsiye ederim.
‘Yüzlerce imza attım; hücremdeki halı, takma
Bu yazarın en az bir kitabını okuyup diline ve kişiliğine hakim olduktan sonra bu eseri okumanızı önererek başlamak istiyorum incelememe.
Burada bir roman okumuyoruz, yazarın Fransa'da her yazarın yalnızca bir kere aldığı ödülü nasıl iki kere almayı başardığını okuyoruz. Gerçek adı neydi, takma adı neydi diye kafanız çok karışacaktır bu yüzden detaylıca anlatacağım.
Yazarın asıl adı Romain Gary. Fransa'da oldukça önemli Gouncourt ödülünü almayı başarıyor. Romain Gary, eleştirmenlerin sürekli kendisini tekrarlıyor yorumlarına içerlenerek başka bir isim buluyor bu ismi yayıncısından bile gizliyor. Romain Gary, ismiyle bastığı romanlar daha normal hikayelerken oluşurken Emile Ajar ismiyle yazdığı romanlarda sıradışı ve daha özgür bir anlatım kullanıyor. Çoğu kişi Emile Ajar ismiyle yazdığı kitapları daha çok beğeniyor. Hatta bu iki ismi sürekli kıyaslayıp duruyorlar.
Yazar her iki isimle de Fransa‘nın en prestijli ödülü olan Goncourt ödülünü almayı başarıyor. Böylece bu ödülü iki kere alan tek yazar oluyor. Hatta yazarın bu isimlerin dışında da başka isimler kullanarak kitap yazdığı da biliniyor intihar mektubunda bunu açıklıyor. Yalan Roman eserinin tam olarak konusu.
Yıllar sonra intihar ediyor ve yazdığı mektubunda bunları açıklayıp şöyle diyor;
"Çok eğlendim, teşekkür ederim hoşçakalın!" Diyor.
İşte bu süreci anlatıyor. Ödülü verdikleri kişi de eleştirdikleri kişi de aynı :) Ben bu hikayeyi hep çok etkili bulurum tüylerim diken diken olur her anlattığımda. Otobiyografik bir eser ancak bilinç akışı tekniğiyle yazılmış ve içinde bolca nevrotik aforizmalar barındırdığı için okuma sürecim ağır ilerledi.
Yazarın Onca Yoksulluk Varken eserini tavsiye ederim. Tüm kitaplarını okuduktan sonra bu kitabını okusaydım dedim kendi kendime.
okunmaya değer bir eser ancak büyük
Yalan Roman, Romain Gary’nin en ironik, en deneysel romanı. Kitap, hem metnin içinde hem dışında “gerçek” ile “yalan” arasındaki sınırları bulanıklaştırıyor. Émile Ajar mahlasıyla yayımlanan bu metin, Gary’nin kendi yarattığı büyük edebi sahtekârlığın parçası olarak işliyor. Kurmaca ile otobiyografiyi, delilikle oyunbazlığı, edebi değerle kitsch olanı iç içe geçiriyor. Okuması kolay diyemem ama klasik bir zorluk da değil bu; daha çok “dur şimdi ne dedi?” dedirten, zekice ve eğlenceli bir metin.
Romanın merkezinde, psikiyatri kliniğinde kalan çok akıllı bir delimiz var. Bu anlatıcı kendini “Émile Ajar” olarak tanıtıyor. Yani Romain Gary, kendi uydurduğu yazar personasını bu kez bir karaktere dönüştürerek, okura çift katmanlı bir kurgu sunuyor: hem bir “yalan roman” okuyoruz, hem de bu romanı yazan kişinin de “yalan” olduğunu öğreniyoruz. Delilik burada sadece bir ruh hali değil; normallerimizin ne kadar anormal olduğunu sorgulatan bir kostüm. Güldürüyor, güldürürken düşündürüyor ve bunu yaparken ironiyi öyle çeşitli, incelikli ve derin bir oyun gibi kuruyor ki, metin bir noktadan sonra sadece okunmuyor, oynanıyor. Ben çok sevdim!
Bir de şu var; bu roman Romain Gary’nin oyunbaz zekâsını gösterdiği kadar, yorgunluğunu, iç dünyasının çatışmalarını, dünyanın ikiyüzlülüğüne ve adaletsizliklerine karşı duyduğu derin dertlenmeyi de sezdiriyor. Umudu, şefkati, sevgiyi ve kapsayıcılığı her romanında hissettiren Gary’nin intiharı, bu kitabın ardından biraz daha anlamlanıyor. Bir ömürlük hakkımızı kısa kestirecek kadar çok saçmalık, kötülük barındıran bu dünyaya…Sövmek de oyuna dahil, direnmek de, eğlenmek de, kaybetmek de, vazgeçmek de. Fauller, kırmızı kartlar, hileler de dahil. Kusurluluğumuz, güçsüzlüğümüz illa ki devreye giriyor. Kuralları yeniden düşünmeli, hakemleri
Bu nasıl bir delilik?
Yalan-Roman, Romain Gary’nin Emile Ajar mahlası ile yazmış olduğu yarı-otobiyografik romanıdır. Yazardan okuduğum üçüncü kitap ama bana göre en iyisi bu gibi geliyor şu an için.
İyi yazarların hayatları genellikle zorluklarla geçmiştir. Gary de onlardan biri. Aile yapısı çok enteresan. Babasını bilmiyor, annesi tam bir Fransız hayranı. Hatta ‘Büyük bir Fransız yazar olacaksın.’ diyerek büyütmüş Gary’i. Babası diğer ailesi ile birlikte Nazi Almanya’sı döneminde öldürülenlerden. Gary, Fransa’ya gittikten sonra savaş pilotu oluyor sonrasında yaralanıyor ve iş hayatına diplomat olarak devam ediyor vs.
Daha sonra da yazarlık sürecine geçiyor. Evliliği ve ikinci eşi de çok sansasyonel. Oralara hiç girmeyelim.
Bir yerlerde onun çok kolay hikayeler uydurduğunu, sık sık yalan söylediğini (adı, ebeveynleri, eğitimi gibi bir çok şey hakkında) okumuştum. Anneden gelen bir yetenek sanırım. Bunları bilince ‘Yalan-Roman’da yazarı deliliğin sınırlarında görmek çok da şaşırtıcı gelmiyor insana. Sanki Romain Gary bunca zaman bu kitabı yazmak için yaşamış gibi.
Kendisini Emile Ajar olarak anlattığı bu kitabında, ‘hiç’ olmaya çalışan bir deli olarak tedavi görmektedir.
“Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetli yaklaşır, çünkü delilik politik değildir.” der kitabın bir bölümde. Belki de sırf bu yüzden deli bir karakter olarak karşımıza çıkar. Çünkü iğnesini sert bir şekilde batırır, eleştirmediği kimse kalmaz adeta ‘Bu benim son kitabım.’ diyerek bitirdiği kitabında.
Hani bazı yazarlar hikaye içinde hikaye tekniğini kullanır ya, burada da yazar içinde yazar vardır sanki. Romain Gary’nin bir diğer belki de en büyük eseri ‘Emile Ajar’dır. Nasıl bir delilik bu bilmiyorum ama boşuna ‘Çok eğlendim. Güle güle. Teşekkürler.’ dememiş intihar mektubunda. Sadece Emile Ajar
Romain Gray "Cennetin Kökleri" eseriyle Fransa’nın en büyük edebiyat ödüllerinden Gouncourt ödülü alsada bununla yetinmez. Eleştirmenlerin kendini tekrara düşen bir yazar demesi ile kednine bulduğu "Emile Ajar" mahlası ile "Onca Yoksulluk varken kitabını yazar ve ödülü yeniden kazanır. Ödülü avukatı aracılığı ile geri çevirir. Bu olaydan bir süre sonra kimsenin tanımadığı bu yazar hakkında dedikodular çıkmaya başlar bunlardan en kuvvetlisi de Romain Gray'in yegeni olduğudur. Hatta iki yazar kıyaslanmaya başlandığında Romain Gray yaratıcılığını yitirdiği söylenirken, Emile Ajar göklere çıkartılır. Yazar 1980 yılında intihar ettiğinde, tüm bu söylentilerden ve Fransa’da bir yazarın yalnızca bir kez alabildiği edebiyat ödülünü farklı kimlikle 2 kez almış olmasından dolayı, ardından skandala dönüşen gerçek kimliğini açıkladığı bir mektup bırakır. Bu mektubunda “Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın.” Der.
Yalan Roman Romain Gary’nin 20 yaşındayken yazmaya başladığı ve otuz yılda dünyanın çeşitli ülkelerini dolaşarak tamamladığı bir kitaptır. Romanın kurgulanışında ve özellikle ikinci yarısında, adeta tanınmayı istediği için gerçek kimliğinin tüm şifrelerini vermiştir. Yazar kendisini anlamayan ve tanımayanlarla dalga geçerken, aslında bu kitabın son romanı olacağını, verdiği ipuçlarının da katkısıyla belki kendisinin tanınacağını ummuş olmalı. Çünkü kitabın sonlarında: “Ajar’ı unutmuştum. Ona bir daha gerek duymayacağımı, artık kendim olmanın acısını çekmediğimden bundan böyle bir tek kitap daha yazmayacağımı biliyordum.” Demesine rağmen, Emile Ajar takma adıyla “Kral Salomon’un Bunalımı” isimli bir roman daha yazdı.
Kitap boyunca kendisinin ve tüm kıymetli yazarlarında neden yazdığından bahsediyor yazar. İnsanlara normal gelen ancak kendisine normal gelmeyenlerden
Emile Ajar // Yalan-Roman
Yalan- Roman Gary’nin kırılgan ve ironik diliyle anlattığı, “normallik” kavramını irdeleyerek “normal olana” uyum sağlamaya çabalayan bir karakterin (Gary-Ajar) “normalleşmeme” mücadelesi ile toplumdan intikam alma anlatısıdır.
“-mış” gibi yapıp genetik mirasını devreye sokan kahraman, absürdlüğün dibini sıyırarak yer yer gülümsetmeyi ihmal etmez.
Alaylı anlatı metaforlar sarmalı içerisinde sanrılara evrilir; gerçek hezeyana bulanır, deri değiştiren “piton” misali farklı karakterlerle okurun ve kitabın seyrindeki oyuncuların (yani yan karakterlerin) nevroz atakları geçirmesine sebep olur.
Metnin içinde yer yer bahsi geçen “Koca Tembel” i merak etmedim değil! Okumalıyım…
#yalanroman Ajar hislerini, kelimelerini gözümün önünde dans ettirdi, seviyorum bu yazarı.
Yalan - Roman
Romain Gary (Emile Ajar)
Yalan - Roman
Romain Gary (Emile Ajar)
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Yalan Roman
Yazar Adı: Émile Ajar
Çeviri: Roza Hakmen
Sayfa Sayısı: 168
Kitap Türü: Roman
Bu hafta okumak için Yalan Roman adlı kitabı seçtim. Buradaki yerel kütüphanede rastladım, daha önce gözüme takılmamıştı; belli ki yeni gelmiş.
Yazar, farklı bir dille biraz insanları, biraz da kendisini eleştiriyor. Kitap, aidiyet duygusuyla başlayıp, insanın kendini bulma arayışıyla sona eriyor.
Yazara göre dünyada birçok şey oluyor ve herkes, hiçbir şey yapmasa bile, dolaylı ya da doğrudan olan bitenlerden sorumlu.
Émile Ajar'ın çok kendine has bir kalemi var. Düz ve alışılmış anlatımlardan uzak, zaman zaman karmaşanın içinde akıp gidiyor.
Özellikle insanların ‘normal’ ve ‘mış gibi yaşayanlar’ olarak ikiye ayrıldığı bu dünyada, o keskin sınırı çizmesi etkileyici.
Bu kadar spoiler yeter
Kitaptan birkaç alıntı:
Hepimiz birer artıyız.
Aidiyet semptomlarım ne zaman başladı bilmiyorum.
Kendimden kaçmak için her yolu denedim.
Dünya düzenine karşıydım, belki de tüm dünya bana karşıydı.
Zayıf bir bebekti ama verdiği umut kocamandı.
Doktor, kendi ırkıma düşmanım ve kendimden de nefret ediyorum.
Ama umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü.
Dünya yeterince paranoyak olmayan insanlarla dolu.
Çoğu öyküde hep büyümeyi reddeden bir çocuk vardır.
Belki yazmak bana iyi geliyordu; bu sayede uzaklaşıyordum kendimden ve ırkımdan.
Bu tarz kitaplara ara ara şans vermek gerek.
Benden de bir not: Herkes dünyayı sorgular, ama asıl sorgulanması gereken; dünyaya geliş sebebimiz, görevimiz ve öğrenmemiz gerekenlerdir....Aylin Özgür
Yazar Hakkında
Romain Gary (Emile Ajar)Yazar · 14 kitap
1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.
İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.
Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).
395.jpg)
307.jpg)
